بلافاصله پس از زایمان،پارگیهای واژن و فرج نیز موجب کاهش واکنش ارگاسمی این اعضاو رسیدن به اوج لذت جنسی می گردد. محل اپی زیاتومی- برشی که در طی زایمان طبیعی، در ناحیه ورودی واژن زده می شود- معمولا موجب بروز نگرانیهایی در زن و همسرش می شود. بهبود این زخم معمولا 2 هفته طول می کشد ، اما ممکن است 4 ماه زمان ببرد.تا محل جوش خوردن زخم آنقدر حالت الاستیکی پیدا کند تا آمیزش جنسی به راحتی و بدون مشکل انجام پذیرد.
دیس پارونی، یا درد هنگام آمیزش جنسی، این درد می تواند ناشی از اپیزیاتومی و پارگیهای پرینه در طی زایمان باشد وحتی در صورت بهبودی نیز می تواند موجب کاهش فعالیت و میل جنسی زنان گردد.
در صورتی که از درد هنگام آمیزش جنسی، رنج می برید، به یک ماما یا پزشک مراجعه کنید. در این مرحله یک معاینه واژینال برای بررسی علت ناراحتیهای شما ضروری است زیرا می تواند علل ترس و اضطراب شما را در مورد واژن و پرینه مشخص کند.
شیردهی
یکی دیگر از علل کاهش فعالیت و میل جنسی شیردهی است.اگرچه ثابت شده است، شیردهی موجب ایجاد دلبستگی بین مادر و نوزاد می گردد، مکیدن پستان توسط نوزاد برای مادر لذت بخش بوده و در برخی خانمها،موجب بروز تحریک می شود. به همین دلیل بسیاری از مادران احساس گناه و اضطراب را تجربه می کنند. به علاوه زن و شوهر ممکن است نتوانند با نقش دوگانه پستان کنار بیایندو بسیاری از زنان، ترشح شیر از سینه را زشت و خجالت آور می دانند.
افسردگی پس از زایمان
ده درصد از مادران جوان، دوره ای از افسردگی شدید را در اولین سال پس از زایمان تجربه می کنند. از دست دادن میل جنسی یکی از ویژگیهای شاخص این بیماری است. این بیماران نیازمند حمایت و درمان کافی هستند. در صورتی که تغییر ی در میل به غذا خوردن و خوابیدن در خود احساس می کنید یا احساس می کنید در اغلب ساعات روز خلق گرفته ای دارید و دلتان می خواهد گریه کنید، حتمااین موضوع را با ماما یا پزشکتان در میان بگذارید، زیرا ممکن است دچار درجاتی از افسردگی پس از زایمان شده باشید.
بسیاری از زنان نمی توانند با مشکل برهنه شدن بدنشان در مقابل دیگران و بی احترامی ناشی از آن کنار بیایند. هنگامی که زایمان تجربه ای صدمه آور و سرشار از این صحنه ها باشد، ترس از عدم بهبود صدمات ناشی از این زایمان در دل زن ریشه می دواند. . بسیاری ازخانمها، ناامیدی و احساس شکست زیادی را به علت ناتوانی در انجام زایمان طبیعی تجربه می کنند. در این موارد تشویق زن به صحبت کردن از تجربه های زایمانش به بهبود او کمک خواهد کرد. بنابراین، اگر تجربه زایمان ناخوشایندی داشته اید، سعی کنید موضوع را با همسر و اطرافیانتان در میان بگذارید و از آنها بخواهید از شما بیشتر حمایت کنند.
بسیاری از زنان ، زن بودن را بسیار مشکل می دانند. آنها با پریودهای ماهانه، سندرم پیش از قاعدگی، یائسگی و مشکلات ناشی از روابط جنسی ، سخت تر کنار می آیند.
خانمهایی که مسائل جنسی را تنها به عنوان بهانه ای برای بچه دارشدن قبول کرده اند، فعالیت جنسی را پس از زایمان دیرتر آغاز خواهند کرد. این زنان ممکن است مسائل جنسی را تنها برای بچه دار شدن تحمل کرده باشند، اما پس از زایمان آن را غیر ضروری تشخیص می دهند و همین امر سبب کاهش میل جنسی می شود.در حالی که فعالیت جنسی لذت بخش، بخشی از صمیمیت زناشویی است و به تداوم روابط زن و شوهر کمک می کند.
برای بهبود روابط زناشویی پس از زایمان،به کار بستن نکات زیر مفید است:
ـ کمبود هورمون استروژن به دلیل عدم تخمک گذاری در زمان شیردهی در برخی خانمها، موجب خشکی واژن می شود. اگر نیازمند لغزنده شدن واژن هستید از کرمها و یا ژلهای لوبریکانت استفاده کنید.
ـ می توانید تا مدتی از فعالیتهای صمیمانه مانند ماساژ و در آغوش گرفتن همسرتان به جای امیزش جنسی سود ببرید.
ـ چند روز پس از زایمان و سپس2 هفته بعد، با استفاده از یک لامپ قوی مانند چراغ مطالعه، و آیینه ناحیه پرینه و واژنتان را معاینه کنید تا از بهبود آن اطمینان پیدا کنید و در صورت هر مشکلی با پزشک یا ماما تماس بگیرید.
ـ در طی ساعات روز حداقل 30 دقیقه بخوابید ویا دراز کشیده و پاهایتان را به جای بلندی تکیه دهید.