به گزارش خبرنگار آنا، وقتی صحبت از بازماندگی از تحصیل به میان میآید، معمولاً نخستین تصویر، کودکی است که به دلیل نداشتن پول ثبتنام، کیف، کفش یا لوازمالتحریر از مدرسه جا مانده است؛ اما واقعیت برای برخی خانوادهها پیچیدهتر از اینهاست. گاهی مدرسه تقریباً رایگان است، اما هزینههای پنهانی که در اطراف آن شکل میگیرد، آنقدر سنگین است که خانواده را میان «تحصیل فرزند» و «تأمین معاش» قرار میدهد.
هر سال با نزدیک شدن به مهر، فهرست هزینههای مدرسه دوباره روی میز خانوادهها میآید؛ از لباس فرم و کفش گرفته تا دفتر و کتاب و سرویس رفتوآمد. این هزینهها برای بسیاری از خانوادهها شاید قابل مدیریت باشد، اما برای خانوادهای که درآمدش صرف ابتداییترین نیازهای زندگی میشود، حتی یک هزینه کوچک هم میتواند تصمیمی بزرگ ایجاد کند.
با این حال، در میان تمام هزینههایی که برای تحصیل دانشآموزان محاسبه میشود، یک دسته هزینه کمتر دیده میشود؛ هزینههایی که در هیچ فهرست رسمی مدرسهای نوشته نشدهاند: غذایی که کودک باید پیش از رفتن به مدرسه بخورد، ناهاری که پس از بازگشت نیاز دارد، هزینه رفتوآمد، اینترنت و تلفن همراه، شرکت در برنامههای مدرسه و حتی درآمدی که خانواده میتوانست از کار کردن کودک یا نوجوان به دست آورد.