21 / 03 /1405
به گزارش خبرگزاری آنا، حجتالاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، در این مراسم که با حضور پیشکسوتان عرصه هنر و فرهنگ برگزار شد، ضمن قدردانی از مقام شامخ هنرمندان متعهد، به تحلیل اثر هنری و خوشنویسی استاد رسولی پرداخت و گفت: در این اثر ارزشمند، دو ویژگی برجسته دیده میشود: عقل و سکوت؛ و سکوت، یکی از مقامات عالی عرفانی است که در تمام هنرها، از موسیقی و سازهای ایرانی تا معماری و خوشنویسی، تجلی یافته است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به نمادشناسی گنبد در ابزارهای موسیقی و معماری افزود: گنبد در هنر ما، نه دو گنبد، که دو قلب است: قلب عاشق و معشوق. گنبد به شکل قلب ترسیم میشود تا عشق را نشان دهد؛ و عشق، رکنش سکوت است. خوشنویس وقتی قلم را به حرکت درمیآورد، در جاهایی سکون و سکوت میآفریند؛ چراکه «سالها رفت مگر عقل و سکون آموزد / تا چه کزان شیفتهتر باز آمد».
استاد خسروپناه با استناد به این بیت سعدی تأکید کرد: سالک با عقل و سکون که همان سکوت عرفانی است حرکت میکند و اگر میخواهد “شیفتهتر بازآید”، یعنی عقل به عشق برسد، حتماً باید از مرحله عقل و سکون عبور کند. این اثر هنری، تجسمبخش هر سه عنصر عقل، سکون و عشق است و به همین دلیل، اثری ذیقیمت و ماندگار محسوب میشود.