01 ارديبهشت 1405
تفاوت در گزارشهای عفو بینالملل از نظر سرعت واکنش و میزان پیگیری، نشانههایی از ناهمگونی در عملکرد این نهاد را آشکار میکند.
نگار راد، کارشناس مسائل سیاسی و روابط بینالملل در یادداشتی برای خبرگزاری میزان، به واکاوی ضرورت احتیاط در اتکای سیاست بینالملل به گزارشهای حقوق بشری پرداخت؛ در اینیلدداشت آمده است:
سازمانهای حقوق بشری پس از جنگ جهانی دوم به بازیگرانی اثرگذار در افکار عمومی و تصمیمهای سیاسی تبدیل شدند؛ عفو بینالملل که در سال ۱۹۶۱ تاسیس شد، یکی از مهمترین این نهادهاست و ماموریت خود را مستندسازی نقض حقوق بشر در جهان تعریف کرده است.
گزارشهای این سازمان، بهویژه درباره ایران، بازتاب گستردهای در رسانهها و محافل بینالمللی داشته و بر مبنای مصاحبه، اسناد و تحلیل دادهها تهیه میشود؛ در عین حال، بخشی از نخبگان ایرانی همواره نسبت به نحوه رسانهای شدن این گزارشها و وزن و اعتباری که در سطح بینالمللی به آنها داده میشود، تردیدهایی جدی مطرح کردهاند.