تصویر دوم نیز ترکیبی از تصاویر پرتوی ایکس (آبی) بدستآمده از رصدخانه فضایی چاندرا با تصاویر ریزموج (نارنجی) و نور مریی این کهکشان است که جتهای نسبیتی فورانیافته از ابرسیاهچاله سنگین مرکز کهکشان را به همراه ابرهای کروی حاصل از آن نشان میدهد. درازای این جتهای ماده حدود یک میلیون سالنوری تخمین زده میشود و اگر میشد این حبابها را در نور مریی دید، آنگاه این کهکشان 20 برابر بزرگتر از ماه بدر در آسمان دیده میشد!
اگر جهتگیری این کهکشان عمود بر خط دید ما نبود و زاویهای دیگر داشت، بهجای امواج رادیویی، پرتوهای قوی ایکس و گاما از این کهکشان به زمین میرسید و قنطورسA به جای کهکشان فعال رادیویی جزو اختروشها یا بلازارها دستهبندی میشد.
