10 / 02 /1405
محمدعلی برزنونی، عضو هیأت علمی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، در گفتوگو با خبرنگار آنا، با اشاره به پیچیده و چندوجهی بودن رابطهٔ دانشگاه و جنگ تأکید کرد: جنگ دانشگاه را به آزمایشگاهی تبدیل میکند که کارکردهایش در دو جهت بازتعریف میشود؛ یکی «تولید علم برای جنگ» که نوعی ابزارشوندگی است و دیگری «بازسازی دانشگاه توسط جنگ». وی با طرح این پرسش جدی که اگر ابنسینا، فارابی، خواجه نصیرالدین طوسی و دیگر اندیشمندان بزرگ امروز زنده بودند، در دانشگاه چه میکردند و در آزمایشگاه چه میساختند، خاطرنشان کرد: کارکردهای دانشگاهها در زمان جنگ و آمادگی برای آن، فراتر از نقش سنتی آموزش و پژوهش باید مورد توجه قرار گیرد.
برزنونی با تشریح چهار کارکرد کلیدی دانشگاه در شرایط جنگ، نخستین محور را توسعهٔ فناوریهای نظامی با تأکید بر مسئولیتپذیری علمی دانست و گفت: باید پژوهشهای بنیادین و کاربردی در علوم پایه، مهندسی، زیستفناوری و سایر حوزهها صورت پذیرد؛ بهگونهای که پژوهش از تئوری تا میدان نبرد، پیوستگی و تداوم داشته باشد. وی دومین مدیران آماده برای پشتیبانی از تلاشهای جنگی بسیار حائز اهمیت است. برزنونی با اشاره به کارکردهای تربیتی دانشگاه، مهندسی پدافند و تبیین مرز میان «دفاع» و «تخریب»، تربیت «مهندس جبهه»، رواندرمانی جنگ و تربیت کادر رواندرمانیِ اخلاقمدار، ایجاد رسانهٔ مقاومت فعال و نیز تربیت تحلیلگران امنیتی، سیاسی، حقوقی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگیِ دانشبنیان و بهروز را ازجمله اولویتهای این حوزه برشمرد.