عشق نوجوانی را بحران نبینید؛ والدین چگونه با احساسات فرزندشان برخورد کنند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، وقتی والدین می‌بینند فرزند نوجوانشان عاشق شده، در اولین گام باید به آن‌ها ابراز کنند که از بزرگ شدن و تکامل احساسات او بسیار خوشحالند.

۲۱ تیر ۱۴۰۵ – ۱۴:۴۴
عشق نوجوانی را بحران نبینید؛ والدین چگونه با احساسات فرزندشان برخورد کنند؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، وقتی والدین می‌بینند فرزند نوجوانشان عاشق شده، در اولین گام باید به آن‌ها ابراز کنند که از بزرگ شدن و تکامل احساسات او بسیار خوشحالند.

یکی از پرچالش ترین دوران زندگی انسان که بزرگترین تحولات جسمی و روانی در آن اتفاق می‌افتد، دوران نوجوانی است. دورانی که ممکن است با احساسات ضد و نقیضی برای فرد همراه باشد و حتی عشق‌هایی سطحی و عمیق را پدید آورد که قاعدتا رویارویی خانواده ها با چنین مساله ای بسیار حائز اهمیت است و هرگونه افراط و تفریطی می‌تواند عواقب جبران ناپذیری به همراه داشته باشد. پس اگر می‌خواهید بیش از پیش با شرایط دوران نوجوانی و چگونگی مواجهه با نوجوان در هنگام وقوع عشق های این دوران آشنا شوید، صحبت های «سمیرا طاووسی» کارشناس ارشد روانشناسی و مشاوره را از دست ندهید.

بنابر روایت فارس، در این گفت وگو در رابطه با شناخت دوره نوجوانی و نحوه رفتار صحیح والدین در صورت عاشقی فرزندان صحبت می‌کنیم.

*با تمام این تفاسیر می توان نتیجه گرفت علم روانشناسی عملا با واکنش های چکشی مخالف است و همدلی را به عنوان بهترین راهکار در مواجهه با عشق نوجوانی فرزندان پیشنهاد می کند.

بله. باید توجه داشته باشیم که یک والدین خوب هیچ وقت نباید نصیحت گر و قضاوت گر باشد و مثلا بگوید بعدا پشیمان می شوی، برو دادگاه ها را ببین چه خبر است و امثالهم. باید بپذیریم که این مدل حرف ها و رفتارهایی مثل گرفتن گوشی و محدودکردن نوجوان، دردی از کسی دوا نمی کند و جوابگوی بچه ها نیست، زیرا آن ها همدل می خواهند و کسی که کنارشان باشد تا این مسیر را به سلامت طی کنند. به واقع نوجوانی، دوران هویت شناسی و غلیان عاطفی است و باید اجازه دهیم زمان بگذرد تا چشمان نوجوان باز شود. بگذارید یک مثال بزنم؛ دیدید هوای مه آلود چطور باعث می شود، آدم به طور ناخواسته مسیر را نبیند و حتی از مسیر خارج شده و آسیب ببیند، عاشقی در دوران نوجوانی هم مثل همان مه است و به شدت غلیظ، بنابراین عقل به درستی نمی تواند تجزیه و تحلیل کند و این، ما پدر و مادرها هستیم که موظفیم فرزندانمان را تنها نگذاشته و با حمایت های عاطفی مانع از آسیب آن ها شویم.

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *