
به گزارش مجله خبری نگار، کرههای یتیم توی آغل بزها نگهداری میشوند و باید با همان دندانهای نیش یک در میانشان یونجههای خشکی را بجوند که ارونهها (شترهای ماده) و لوکها (شترهای نر) با ۳۴ دندان تیز و بلندشان نشخوار میکنند، اما دیلاق مادر دارد و میتواند هر روز یک دل سیر شیر بخورد. سن و سال دیلاق با ۳ کره یتیم فاصله زیادی ندارد، ولی از همه آنها رشیدتر و خوشقدوبالاتر شده و میتواند هر روز از سوله تا بیابان را با غمزه و کوهان جنبان برود و برگردد. دیلاق هنوز صحرا را به چشم ندیده و فصل گرما که بگذرد، همراه پدر و مادرش و ارونهها و لوکهای دیگر راهی صحرا میشود، اما ارونههاو لوکهای سوله نخستینبار نیست که پاییز را در صحرا میگذرانند و بسیاری از کرههای آنها در آنجا به دنیا آمدهاند.
