نگهبانان بعثی وحشت کرده بودند و میگفتند: «اسرا شورش کردهاند!» این در حالی بود که اسرای ایرانی فقط داشتند برای امام حسین (ع) عزاداری میکردند.
به گزارش مجله خبری نگار، «شب عاشورا بود و رزمندگان ایرانی اسیر در اردوگاه بعث، جرئت عزاداری برای امام حسین (ع) را نداشتند. همه زانوی غم بغل گرفته بودند و از غصه صدایشان در نمیآمد؛ تا اینکه صدای همخوانی و سینهزنی خواهران اسیر از بخش دیگر اردوگاه شنیده شد: