عرق ملی‌ مان را از دست داده‌ایم

روشنفکرنمایان در کشور ما به فیلم هایی مثل «مزارشریف» انگ سفارشی بودن می زنند و حتی منتقدان هم تمایلی ندارند در مورد فیلم ما حرف بزنند.

روشنفکرنمایان در کشور ما به فیلم هایی مثل «مزارشریف» انگ سفارشی بودن می زنند و حتی منتقدان هم تمایلی ندارند در مورد فیلم ما حرف بزنند.

روشنفکرنمایان در کشور ما به فیلم هایی مثل «مزارشریف» انگ سفارشی بودن می زنند و حتی منتقدان هم تمایلی ندارند در مورد فیلم ما حرف بزنند.

سوره سینما – عبدالحسن برزیده:  ۱. سینما سینماست. زبانی است برای گفتن. اگر این زبان را یاد گرفته باشیم می توانیم هر موضوعی را به جذاب ترین شکل ممکن بیان کنیم. کارنامه سینمایی من با فیلم های حوزه دفاع مقدس پیوند خورده است. اما آن حوزه دل مشغولی های دوران خودش را داشته و حالا شرایط کار در سینمای دفاع مقدس آن قدر بد و سخت شده که مجبور شدم از آن دل بکنم. ماجرای کشتاردیپلمات های ایرانی آن قدر حساس و مهم بود که من به ساختن فیلمی درباره آن علاقه مند شدم. طرح موضوع هایی از این دست-خواه به شکل لسانی و خواه هنری- دشوار است. پیچیدگی هایی دارد که نباید در اجرا از دست برود و در عین حال باید طوری گفته شود که حاصل کار فیلمی نشود برای خاک خوردن در بایگانی ها. در مورد این موضوع حساسیت ها زیاد بود. دو نکته اساسی درباره این رویداد وجود داشت: نخست خود ماجرای تروریستی و عملیات طالبان و شهادت دیپلمات ها و دیگر این که اساسا چرا باید دیپلمات های ما در آن شرایط در مزارشریف می ماندند و چرا از وقوع این فاجعه جلوگیری نکردیم. اما اگر هر یک از این دو جنبه ماجرا را تقویت می کردیم به جنبه دیگر لطمه می خورد. به نظرم ناگزیر بودیم در فیلم ماجرای ترور را پررنگ تر کنیم. چون به هر حال رفتاری وحشیانه بود از سوی گروه طالبان که باید تقبیح می شد. اگر فیلم به جنبه دوم بیشتر می پرداخت و بدل می شد به محاکمه مسئولان کشورمان بابت اهمال کاریشان در این قضیه، شاید دیگر قبح آن جنایت دیده نمی شد. در پرداختن به چنین موضوع هایی سخت است که بتوانید حرفتان را بزنید و اسیر سانسور نشوید. خصوصا که این روزها متاسفانه گروهی هستند که هر موضوعی خوشایندشان نباشد جوی درست می کنند و فیلم ها را از پرده پایین می کشند. فیلم من فقط باب پرداختن به این موضوع را باز کرد و اصلا قرار نبود همه چیز را بگوید. من فقط خواستم موضوع جنایت طالبان و شهادت دیپلمات هایمان را احیا کنم، چون حس کردم آن فاجعه تروریستی دارد به دست فراموشی سپرده می شود. فیلمنامه را هشت بار بازنویسی کردیم و نهایتا به استراتژی فعلی رسیدیم و اهدافی که فیلم باید دنبال می کرد و نقاطی که باید در آن آگراندیسمان می شد را تعیین کردیم.

منبع  : سوره سینما

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *