به گزارش خبرآنلاین، به نقل از روزیاتو، فراتر از ابعاد بزرگ عرشه و تجهیزات پیشرفتهای مانند سامانههای پرتاب منجنیقی (Catapult) و تجهیزات متوقفکننده هواپیما (Arresting Gear)، خودِ ساختار عرشه نیز یک شاهکار مهندسی محسوب میشود. از فاصله دور ممکن است تصور کنید عرشه ناو مانند باند فرودگاههای زمینی از بتن یا آسفالت ساخته شده است، اما ظاهر آن گمراهکننده است؛ زیرا عرشه پرواز ناوهای هواپیمابر مدرن کاملاً از فولاد ساخته میشود.
البته این فولاد نیز از نوع معمولی نیست، بلکه فولاد دریایی با استحکام بالا است که هم برای مقاومت در شرایط نبرد و هم برای تحمل فشار مداوم عملیات روزانه پروازی طراحی شده است. علاوه بر این، سطح فولادی عرشه بهطور ویژه آمادهسازی و پوششدهی میشود تا در برابر گرمای شدید مقاومت کند و سطحی زبر و ضدلغزش برای هواپیماها و ملوانانی که روی عرشه فعالیت میکنند فراهم آورد.
از چوب تا فولاد زرهی
وقتی صحبت از عملیات ناوهای هواپیمابر مدرن میشود، سامانه پیچیده پرتاب هواپیما بدون تردید یکی از مهمترین تجهیزات روی عرشه پرواز است. با این حال، نباید اهمیت ساختار خود عرشه را نادیده گرفت. در د و در بدترین حالت، مانع سقوط افراد یا تجهیزات به دریا هنگام عملیات شود.
این پوشش ضدلغزش پس از مدتی استفاده باید دوباره اجرا شود و طول عمر آن به نوع پوشش و شرایطی که در معرض آن قرار میگیرد بستگی دارد. برای مثال، در سال ۲۰۲۵ پوشش ضدلغزش ناو هواپیمابر USS Gerald R. Ford برای نخستین بار از زمان ورود این ناو به خدمت در سال ۲۰۱۷ تعویض و ارتقا یافت؛ عملیاتی که در مجموع سه هفته طول کشید.
این پوشش تنها به ناوهای هواپیمابر محدود نمیشود و روی انواع مختلف شناورهای نظامی نیز مورد استفاده قرار میگیرد. به دلیل اهمیت بالای آن، نیروی دریایی آمریکا بهطور مداوم به دنبال روشهای کارآمدتر برای استفاده و اجرای این پوشش است. در یک ناو هواپیمابر مدرن، پوشش ضدلغزش به همان اندازه فولادی که روی آن قرار گرفته اهمیت دارد و یکی از حیاتیترین بخشهای ساختار عرشه پرواز به شمار میرود.
۵۸۵۸