اکنون که شور انتخاباتی فروکش کرده، مرحله دشوارتر آغاز میشود، این همان نقطهای است که اگر بدرستی مدیریت شود، میتواند سرآغاز مرحلهای تازه از ثبات، توسعه و بازیابی جایگاه منطقهای بغداد باشد.
جوان آنلاین: سیدهادی سیدافقهی کارشناس مسائل منطقه طی یادداشتی در روزنامه وطن امروز نوشت: انتخابات دوره ششم پارلمان عراق، در ظاهر صحنهای از رقابت چند فهرست و تغییرات عددی در کرسیها بود اما در عمق، عراق را وارد مرحلهای کرد که میتواند ماهیت نظم سیاسی این کشور را در دهه پیش رو دگرگون کند. در این بین، نتایج اولیه و پیشتازیهای برونپارلمانی نباید با نتیجه نهایی اشتباه گرفته شود. عراق، برخلاف تصور برخی، از مرحله شکنندگی گذشته و وارد فازی از «بلوغ انتخاباتی» شده که پیامدهای آن از بغداد تا واشنگتن و تلآویو را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
پارلمان عراق؛ جایی که وزن واقعی بازیگران مشخص میشود
در نگاه نخست، پیشتازی لیستهای وابسته به «محمد شیاع السودانی» و ائتلاف تقدم به رهبری «محمد حلبوسی» توجهها را جلب کرد. اما در عراق معیار اصلی قدرت، «نتیجه بیرون از پارلمان» نیست، بلکه توانایی ایجاد بزرگترین فراکسیون در زیر سقف پارلمان تعیینکننده است. بر اساس نظامنامه داخلی مجلس، نهادی که بتواند فراکسیون اکثریت را بسازد، اختیار معرفی نخستوزیر و تشکیل دولت را به دست خواهد گرفت. اینجاست که نقش جریانهای شیعی برجسته میشود. مجموعه این جریانها از گروههای بزرگ گرفته تا لیستهای کوچکتر در مجموع ۱۹۶ کرسی کسب کردهاند؛ رقمی که از زمان سقوط صدام تاکنون بیسابقه است. این حجم از حضور شیعیان نشان میدهد بر خلاف برخی پیشبینیها درباره کاهش مشارکت شیعیان یا احتمال بازگشت نیروهای نزدیک به حزب منحل بعث، جامعه عراق به سمت تثبیت موقعیت سیاسی خود حرکت کرده است.
* دموکراسی توافقی؛ معادلهای که مانع تکصدایی میشود