وی افزود: در گفتگو با همۀ طرفها، تمرکز و توجه ما همواره به معرفی آنچه که در نگاه آنها برنامۀ هستهای جمهوری اسلامی ایران ذکر میشده، بوده است. اصولاً همواره این توجه داده شده است که آنچه که «برنامۀ هستهای جمهوری اسلامی ایران» خوانده میشود در واقع بخشی از برنامهریزی گسترده و تعریف شدۀ ایران طی ۶۰ سال اخیر و پس از تأسیس سازمان انرژی اتمی کشور در مسیر بهرهبرداری از دانش هستهای برای رفع نیازهای توسعهای ایران چه در سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ و چه در سالهای پس از آن بوده است.
این دیپلمات ارشد کشورمان درباره دلایل پیوستن ایران به کنوانسیونهای بینالمللی منع اشاعه گفت: سیاست فوق الذکر سبب شد ایران با پیام «خاورمیانۀ عاری از تسلیحات هستهای» به کلیۀ کنوانسیونها و تعهدات بینالمللی پذیرفته شده در ابتدای تدوین آنها بپیوندد و در مسیر استفادۀ پاک و صلحآمیز از دانش هستهای، همچون سایر اعضای ملل متحد برنامههای خود را تقدیم آژانس بینالمللی انرژی اتمی نماید.
عراقچی ااضافه کرد: ساخت دو نیروگاه اتمی بوشهر و دارخوین در همکاری با آلمان و فرانسه که متعلق به سالهای پیش از انقلاب ۱۹۷۹ میباشد، بخشی از این برنامه بود و فعالیت رآکتور تحقیقاتی اتمی دانشگاه تهران در مشارکت با ایالات متحده آمریکا با مصارف خاص علمی و پزشکی جزء دیگری از این برنامه بهشمار میآمد، برنامهای که در مسیر توسعۀ همهجانبۀ اقتصاد و صنعت ایرانی باید با آهنگی متوازن پیش میرفت. در این مسیر مهندسان و برنامهریزان سازمان انرژی اتمی ایران چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب، همراه با سایر برنامهریزان، در تدوین اسناد بالادستی توسعۀ کشور حضوری مؤثر داشتهاند.