عراقچی گفت: اعتراضات و تظاهرات در ایران چیز عجیبی نیست. در هر نظامی که بر پایه دموکراسی بنا شده باشد، حق تظاهرات مسالمتآمیز محفوظ است. قانون اساسی ایران نیز به این حق به صراحت اشاره کرده است. بنابراین، ابراز دیدگاهها، شکایات و اعتراضات مردم از طریق تظاهرات و تجمعات در چارچوب اصول پذیرفتهشده است اما آنچه این بار با آن روبهرو هستیم کاملاً متفاوت است. به نظر من میتوان این اعتراضات و سپس حوادثی که پس از آن رخ داد را به دو مرحله تقسیم کرد. مرحله اول از ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ تا ۷ ژانویه ۲۰۲۶ بود که تظاهرات کاملاً مسالمتآمیز و برای بیان شکایات و اعتراضات بود. در برخی موارد این تظاهرات شاهد مقداری خشونت بود و این امری طبیعی است. دولت با منطق با این اعتراضات برخورد کرد.
مسعود پزشکیان رئیسجمهور با اعضای اتاق بازرگانی، تجار و فعالان اقتصادی وارد گفتوگو شد و دیدگاهها و ایدههایشان را شنید و برای حل مشکلاتشان تلاش کرد. از دل این گفتوگوها برخی پیشنهادها و طرحهای اقتصادی مطرح شد. همچنین نمایندگان تجار، فعالان اقتصادی و اصناف به جلسات دولت ایران دعوت شدند و با آنها گفتوگو انجام گرفت. مسیر خوبی در پیش بود، هرچند با مقداری خشونت همراه بود.