در بیشتر فناوریهای قبلی (از الکتریسیته تا اینترنت)، مسیر تکامل نسبتا خطی و قابل پیشبینی بود. هزینه کاهش و کارایی افزایش مییافت و مقررات پس از بلوغ فناوری میآمدند. هوش مصنوعی این قاعده را شکسته است. امروز، همزمان با جهشهای نمایی در قابلیتها، با عدم قطعیتهایی مواجهیم که نه تنها بیسابقهاند، بلکه خود ماهیتا در حال تغییر و تکامل هستند. به عبارت دیگر، ما حتی از عدم قطعیتهای خود نیز مطمئن نیستیم.
برای یک کسبوکار، این وضعیت به معنی فلج تصمیمگیری یا ریسکهای پنهان مرگبار است. اما اگر بتوان ابعاد این عدم قطعیت را دستهبندی و برای هر بعد شاخصها و پاسخهای عملی تعریف کرد، آنگاه «عدم قطعیت» از یک تهدید به یک منبع مزیت رقابتی تبدیل میشود. در ادامه،۶ بعد اصلی عدم قطعیت در هوش مصنوعی برررسی میشود.