وقتی دون کورلئونه از قدرت هالیوود به نفع معترضان استفاده کرد
سینما بهعنوان یکی از مهمترین مدیومهای بصری، آینهای است که جامعه در نگاه آن منعکس میشود. بعید است هیچ مخاطبی از نقش و اهمیت مسئولیت اجتماعی سینماگران تردیدی به خود راه دهد. قابهای متحرک همواره حافظ برهههای خاص زمانی، رویدادها و قصههایی هستند که سینه به سینه به چشم جهان رسیده است. یک اثر هنری لزوما مقتضی به روز مشخصی نیست اما تاریخ نشان داده است بنا به تحولات عصری که بشر در آن زیست میکند، جریانهای اجتماعی موجود و فرهنگ غالب، هر تولید هنری میتواند بیانگر و نمایندهی اندیشهای مستقل باشد و صنعت سینما بهدلیل وسعت و محبوبیت خود سهم مهمی را برای بهتصویر کشیدن وضعیت انسانی ایفا میکند.
اگر بخواهیم نقش اجتماعی در جهان سینما را جستوجو کنیم و نمونه بیاوریم، بیتردید یکی از برجستهترین آنها کنشگری «مارلون براندو» در مراسم اسکار سال ۱۹۷۳ میلادی برای دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مرد در فیلم «پدر خوانده» است؛ زمانی که «ساشین لیتلفدر» بازیگر و فعال حقوق مدنی بومیان آمریکا به نمایندگی از براندو در جایگاه او ایستاد و به دلیل اعتراض به نحوه تصویر کشیدن بومیان آمریکایی و رفتار نامناسب با آنها در سینمای هالیوود، تندیس اسکار را نپذیرفت.
او در مراسم حضور نیافت
و جایزهاش را نپذیرفت