پل های زنده، پل هایی هستند که با ریشه درختان درست شده اند. برای ساخت آنها باید به ریشه های درختان به گونه ای شکل داد تا به مرور پل هایی قوی ساخته شود.
به گزارش سیتنا، پیش از آنکه مصالح مدرن، مانند بتن و فولاد در دسترس باشد، مردم برای ساخت پل از روشهای مختلفی استفاده میکردند. اهالی خاسی (khasi) در ایالت مگالایای هند برای ساخت پل از ریشه درختان زنده استفاده میکردند. آنها برای ساخت این پلها معمولا درختانی به نام «فیکوس الاستیکا» در دو طرف رودخانه میکاشتند و با داربستهایی از جنس بامبو، ریشههای ضخیم این درختان را به سمت یکدیگر هدایت میکردند. این ریشهها پس از سالها (گاه ۱۵ تا ۳۰ سال) به یکدیگر متصل شده و چنان قوی میشدند که میتوانستند همزمان وزن بیش از ۳۵ نفر را تحمل کنند.