تقریباً هیچکس از رفتن به مطب دکتر لذت نمیبرد؛ انتظار طولانی در اتاق شلوغ، معاینات ناراحتکننده، نگرانی از شنیدن خبرهای بد و سردرگمی در مواجهه با شرکتهای بیمه، تجربهای آشنا برای همه است.
خوشبختانه امروز در عصری زندگی میکنیم که بیشتر پزشکان واقعاً دانش و تجربه کافی دارند و میدانند چه کار میکنند. دیگر خبری از توصیههای خطرناک گذشته نیست؛ کسی دیگر نوشیدن آب رادیواکتیو، استفاده از جیوه سمی یا دادن مورفین به نوزادان برای تسکین دنداندرد را تجویز نمیکند و مراقبتهای پزشکی بر اساس شواهد علمی و ایمنی واقعی انجام میشود.
بااینحال، پزشکی همیشه به شکل امروز قابل اعتماد نبوده است. در گذشته باورها و روشهایی رایج بودند که اکنون نه تنها عجیب، بلکه گاهی ترسناک به نظر میرسند؛ روشهایی که بیشتر شبیه افسانه یا داستانهای خیالی بودند تا علم واقعی و مبتنی بر شواهد.
حمام کردن باعث بیماری میشود!
برای ما بدیهی است که حمام رفتن یعنی تمیزی، سلامتی و حتی نشاط. اما در گذشته چنین تصوری وجود نداشت. از حدود قرن پنجم و ششم میلادی تا قرن نوزدهم، مردم به ندرت حمام میکردند. یکی از دلایل این پرهیز، باور مذهبی مسیحیان آن زمان بود که نظافت را نشانه «سستی اخلاقی» میدانستند. از سوی دیگر پزشکان هم معتقد بودند کثیف بودن، سپری در برابر بیماریهاست.
چندین قرن متوالی مردم به نظریهای به نام «میاسما» باور داشتند. براساس این نظریه، هوای بد و متعفن عامل اصلی بیمار const selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
