قهوهخانه در ایران هر چند نام مکانی برای نوشیدن چای در نظر گرفته شده است و سالها ورد زبان طنزگونه خیلیها بود که چرا این قهوهخانه تنها چیزی که ندارد، قهوه است. اما حالا شرایط به گونهای دیگر شده است. اتفاقاً قهوهخانهها یا همان چایخانههای سنتی از رده خارج شده و یا در حال خارج شدن هستند، اما در عوض کافهها با دستگاههای مدرن و انواع مدلهای خاص چیدمان و… رو به گسترش هستند.
به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک، افزایش فعالیت کافهها عاملی بوده که به گفته رئیس انجمن قهوه ایران، واردات قهوه از ۸ هزار تن در سال ۱۳۹۸ به بیش از ۵۰ هزار تن در سال جاری رسانده است. این آمار برای یک ماه گذشته است و در حالی است که در سالهای اخیر تلاشهایی برای کشت و تولید دانه قهوه در داخل نیز انجام شده، اما با توجه به شرایط خاص دمایی و هوایی، نتیجهای حاصل نشده و صرفاً فرآوری قهوه تا بیش از ۹۰ درصد در داخل کشور انجام میشود. استقبال خوبی هم از آن شده است.
تاریخ دقیق ورود قهوه به ایران مشخص نیست، اما برخی منابع نشان میدهند که قهوه از طریق تجار و بازرگانانی که از کشورهای عربی و هند به ایران میآمدند، به این کشور وارد شده است. در ابتدا، قهوه به عنوان یک نوشیدنی خاص و لوکس شناخته میشد و بیشتر در دربارها و میان طبقدر ایران یک سوم مصرف چای است، اما سرعت رشد آن بالاست.
اما در نهایت، فارغ از همه دغدغهها و چالشها، نسل جدید جایی را یافته است که دورتر از نسلهای قبلی، با همزمانه های خود بنشیند و حرف بزند و با قهوه حس بگیرد. آیین گفتوگو و نیز گفتوگو در جمع، از فرهنگهایی است که رفتهرفته از جامعه ایرانی رخت میبندد. آدمها از هم فاصله میگیرند و همین فاصله گرفتن بالاخره در جایی باید جبران شود و فعلاً نسل جدید کافه را ترجیح داده و انواع زینتهای فرهنگی جدید مثل کتاب و شعر و… را بدان افزوده است. یعنی تبدیل شده به کافه کتاب یا هر موضوع دیگری.