خوانش «خیسبرت وان دن برینک» از الهیات به مثابه علم؛
عبور از دوگانههای علم و دین
الهیات به مثابه علم
«الهیات در دانشگاه مدرن کجاست؟ آیا باید به اتاقهای دربسته ایمان پناه ببرد یا به شیوههای تجربی دیگران تن دهد؟ وان دن برینک با عبور از پوزیتیویسمِ منطقی و اتکا به کوهن و لاکاتوش، مدلی را ترسیم میکند که در آن الهیات نه به عنوان یک باور شخصی، بلکه به عنوان سنتی عقلانی، توانایی همنشینی با سایر علوم را پیدا میکند.»
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- مسعود تقیآبادی:درآمدی بر فلسفه علم برای الهی دانان کتابی است که در مرز سه حوزه فلسفه علم الهیات و مطالعات دین حرکت میکند. نویسنده آن «خیسبرت وان دن برینک» الهیدان و فیلسوفی است که سالها درس نظریه علم و روششناسی را در دانشکده الهیات تدریس کرده و متن حاضر حاصل همین تجربه آموزشی است. مخاطب اصلی او دانشجویان الهیات تاریخ کلیسا و مطالعات دینی هستند؛ مخاطبانی که معمولاً پیشزمینهای در ریاضیات پیشرفته یا علوم طبیعی ندارند اما برای فهم نسبت الهیات با جهان علمی معاصر ناگزیرند به فلسفه علم سر بزنند. ترجمه فارسی این اثر را دکتر علی حقی (عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی) انجام داده و انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد آن را منتشر کرده است.
در معرفی کوتاهی که از سوی ناشر فارسی آمده تأکید شده است که این کتاب به رابطه میان علم فلسفه علم و الهیات میپردازد و سیر شکلگیری فلسفه علم از حلقه وین تا نقدهای متأخر و نسبت این تحولات با الهیات مسیحی و جایگاه دانشگاهی الهیات را دنبال میکند. همین خط اصلی خلاصهای خوب از پروژه وان دن برینک به دست میدهد. او از روایت تاریخی فلسفه علم استفاده میکند تا نشان دهد چرا نمیتوان بدون مراجعه به این حوزه درباره علمی بودن یا نبودن الهیات داوری کرد.