یک تحلیلگر ارزی معتقد است پیششرط اصلاحات پولی، تمرکز بازارساز بر مدیریت نوسانات بهجای اصرار بر سرکوب و تثبیت دستوری نرخهاست.
به گزارش خبرنگار مهر، بازار ارز ایران در دهههای اخیر همواره در دوراهی «تثبیت دستوری نرخ» و «ایجاد ثبات پایدار» نوسان کرده است. تجربه تاریخی اقتصاد کشور نشان میدهد که تلاش برای قفل کردن نرخ ارز روی یک عدد خاص و بدون توجه به واقعیتهای کلان کلان اقتصادی، در بلندمدت به انباشت انرژی پشت فنر ارزی و در نهایت جهشهای ناگهانی منجر میشود. این گزارش با بررسی دیدگاههای کارشناسی، به تحلیل الزامات گذار از سیاستهای انقباضی تثبیت به سمت ثبات پویا و یکپارچهسازی نرخ ارز میپردازد.
نوسانات ارزی همواره به عنوان یکی از دغدغههای اصلی فعالان اقتصادی و عموم مردم مطرح بوده است. سیاستگذار پولی در دورههای مختلف تلاش کرده تا با ابزار دستوری قیمتها را کنترل کند؛ فرمولی که اگرچه در کوتاهمدت آرامشی موقت ایجاد کرده، اما در میانمدت و بلندمدت با شکست مواجه شده است. کارشناسان اقتصادی تاکید دارند که ریشه اصلی این شکست، خلط مبحث میان دو مفهوم کلیدی «تثبیت» و «ثبات» در ادبیات ارزی کشور است.