اقتصاد۲۴- عباس عبدی نوشت: از همان میزان مشارکت در انتخابات مجلس در سال ۹۸ میشد حدس زد که دچار بحران نمایندگی سیاسی شدیم، اما کسانی که باید میشنیدند، گوش نکردند. در نهایت اعتراضات اخیر نشان داد که واقعیت متصلبتر از آن است که بتوان آن را نادیده گرفت. نادیده گرفتن واقعیت بیش از آنکه موجب تغییری مطلوب در واقعیت شود، نوعی خودفریبی است.
میگویند که؛ ماهی دیرتر از موجودات دیگر از وجود خودش در آب مطلع میشود. تنها پس از خارج شدن از آب و ناتوانی در نفس کشیدن است که تازه متوجه میشود، غوطهوری در آب شرط لازم حیات آن است. فرق ما با ماهی در این است که به کمک عقل و علم میتوانیم متوجه شویم که اکسیژن نیز شرط لازم حیات ماست و نیازی نیست نبودن هوا را تجربه کنیم و خُنّاق بگیریم، تا بعد متوجه این حقیقت شویم، بعدی که به مرگ ما منتهی خواهد شد.
نظامهای سیاسی مدرن نیز همین گونهاند، شرط بقای آنان در میانمدت و بلندمدت، حمایت سیاسی یا به تعبیر دیگر داشتن نمایندگی سیاسی از جانب مردم است. نمایندگی سیاسی همان نقش هوا برای ما و آب برای ماهی را دارد. قطعاً بدون این نمایندگی هم میتوان زنده بود، ولی ناپایدار و کمدوام خواهد بود. پژوهش و علم در خدمت نظام سیاسی است تا این متغیر را به خوبی سنجش و رصد کند، دقیقاً مثل دستگاه سنجش فشار یا قند خون، تا اگر از حد معینی تجاوز کرد، فوری آژیر قرمز را روشن کند و مخاطب را از وجود وضعیت خطر آگاه کند.
بیشتر بخوانید: علی ربیعی: به نظرسنجیها از بروز بحران بیتوجه بودیم