واکاوی کارنامه ادبی علیاشرف درویشیان در سالروز تولدش؛
عبدالحسین فرزاد: درویشیان ما را با خودمان و اقتدارمان آشتی میدهد
عبدالحسین فرزاد، پژوهشگر و مترجم، در هشتاد و پنجمین سالروز تولد علی اشرف درویشیان گفت: به نظر بنده علی اشرف درویشیان، یک روشنفکر و نویسنده ایرانی اصیل است که به این آب و خاک عشق میورزد و فرهنگ بومی غرب ایران را به فرهنگ شرق ایران کلیدر پیوند میدهد.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرضیه نگهبان مروی: امروز ۳ شهریور است؛ روزی که با یاد و خاطرهی علیاشرف درویشیان گره خورده است. هشتاد و پنجمین سالروز تولد این نویسنده و پژوهشگر برجسته، فرصتی است تا دوباره به دنیای آثار او بازگردیم. درویشیان، که با نگاهی سوسیالیست و چپگرا، چهرهای اثرگذار در ادبیات معاصر ایران بود و عضو کانون نویسندگان ایران به شمار میرفت، مسیری پر فراز و نشیب را پیمود. او که در سالهای پیش از انقلاب ۱۳۵۷ برخی آثارش را با نام مستعار «لطیف تلخستانی» منتشر میکرد و از امضاکنندگان اعلامیه تاریخی «ما نویسندهایم» بود، به دلیل باورها و فعالیتهای سیاسیاش، پیش و پس از انقلاب بارها طعم تلخ زندان را چشید، اما هرگز از نوشتن و پژوهش دست نکشید.
برای بررسی دقیقتر میراث ادبی و جایگاه درویشیان در تاریخ ادبیات ایران، به سراغ عبدالحسین فرزاد رفتیم. فرزاد، مترجم، منتقد و پژوهشگر پیشکسوتی است که در سال ۱۳۲۹ در زاهدان متولد شده و تحصیلات تکمیلی خود را در رشته ادبیات فارسی از دانشگاههای تهران و شهید بهشتی به پایان رسانده و از شاگردان برجسته استادانی چون دکتر عبدالحسین زرینکوب، دکتر محمدرضا شفیعیکدکنی و دکتر محمدجعفر محجوب بوده است.
در این مصاحبه، تلاش کردهایم از منظر تحلیلگرانه و پژوهشی ایشان، به بررسی زندگی و آثار علیاشرف درویشیان بپردازیم.