محمدرضا مدنی
نتایج ضعیف پرسپولیس در دور برگشت رقابتهای لیگ برتر «چرا»های زیادی را در ذهن مخاطبان این تیم به وجود آورده که شاید یکی از آنها مشکل بدنی باشد.
طی هفتههای اخیر و در گفتگو با پیشکسوتان باشگاه پرسپولیس به وضوح میتوان به این موضوع مشترک در بین صحبتهای آنها برخورد کرد که «پرسپولیسیها نای راه رفتن ندارند» و به لحاظ بدنی از وضعیت بدی برخوردار هستند.
اینکه بازیکنان پرسپولیس از تعقیب بازیکنان حریف عاجز ماندهاند و قادر به پرس کردن حریف نیستند، یا در نقطه مقابل در واکنش به پرس سنگین حریف توانایی خارج کردن خودشان از زیر این فشار را نشان نمیدهند، همگی حاکی از آن است که اوضاع بدنی در تیم پرسپولیس به شدت وخیم است.
بسیاری از بدنسازان و البته سرمربیان فوتبالی بر این باورند که نداشتن شرایط جسمانی مطلوب در نهایت منجر به بروز رفتارهای غیراخلاقی در داخل زمین و یا محل تمرین میشود که شاید بتوان درگیریهای اخیر بین سروش رفیعی و باکیچ به لحاظ لفظی و درگیری فیزیکی بین امین کاظمیان و سروش رفیعی را نیز به همین موضوع ربط داد. این که وقتی اندام حرکتی بدن پاسخ فرامین و درخواستهای مغز را ندهد ممکن است عضلات و استخوانها و البته قبل از هر کدام از آنها «زبان و دهان» واکنش دیگری از خود بروز بدهند. واکنشی که منجر به توهین به یکدیگر، درگیری، ضرب و جرح و در نهایت اخراج از تمرینات و مسابقات باشد.