فکر میکنم مسئلهای که امروزه به مسئله اول جهان تبدیل شده باید بخش اصلیتر و مهمتری در جشنواره را به خود اختصاص میداد نه در بخش جانبی که ممکن است به نوعی رفع تکلیف به حساب بیاید
جوان آنلاین: فیلم مستند عاتقه اثری ۱۳ دقیقهای به کارگردانی مسعود دهنوی محصول بنیاد روایت فتح است که در بخش زیتون چهل و یکمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد. «جوان» به همین انگیزه با کارگردان این مستند درباره انگیزههای تولید و دیگر مسائل فرمی و محتوایی گفتگو کرده است.
چطور شد که مستند «عاتقه» را به جشنواره فیلم کوتاه تهران ارسال کردید؟
اکران مستند عاتقه در جشنواره فیلم کوتاه تهران در واقع اولین اکران و رونمایی از این مستند به حساب میآید. برای من به عنوان سازنده این اثر خیلی خوشحال کننده است که فیلم من در بخش شاخه زیتون و در کنار دیگر فیلمسازانی که از فلسطین، اردن، مصر و دیگر کشورهای دنیا به نمایش در میآید؛ حس خیلی خوبی دارم که میبینم مستند در کنار آثار دیگر دغدغهمندان حوزه مقاومت در جهان حضور دارد. البته این را هم بگویم که فکر میکنم برای یک جایی مثل ایران که دغدغه حمایت از مقاومت دارد بودن یک بخش جانبی در جشنواره برای این موضوع قابل قبول نیست و فکر میکنم مسئلهای که امروزه به مسئله اول جهان تبدیل شده باید بخش اصلیتر و مهمتری در جشنواره را به خودش اختصاص میداد نه در بخش جانبی که ممکن است به نوعی رفع تکلیف به حساب بیاید.
فکر میکنید اقدامات لازم برای فیلمهای کوتاه و نمایش آنها برای مخاطبان در کشورمان فراهم شده است؟
من گمان میکنم که طی دو سه سال گذشته شرایط بهتر شده و اتفاقات خوبی افتاده است، اما تا رسیدن به مرحلهای که آثار کوتاه برای مخاطبان اکران عمومی بشوند هنوز فاصله خیلی زیادی داریم و امیدوارم این فاصله هر چه زودتر کوتاه بشود و از بین برود. چه از لحاظ فرم و چه از لحاظ محتوا و قصه فیلمها که به مخاطبان خاصتر مربوط میشوند و چه از نظر بستر پخش و نمایش نیازمند کارهای بیشتری هستیم تا به شرایط اکران عمومی فیلمهای کوتاه برسیم.
موضوع مستند کوتاه «عاتقه» در چه موردی است؟
«عاتقه» یک مستند کوتاه ۱۳ دقیقهای است که در جنوب لبنان ساخته شده و محور اصلی آن درباره یک بانوی مقاوم است که زیر موشکباران رژیم صهیونیستی در منطقهای که همه خانوادهها و ساکنان آنجا منطقه را تخلیه کردهاند و به مناطق امنتر رفتهاند، اما این بانوی مقاوم نه تنها خانهاش را ترک نکرده بلکه با ادامه زندگی روزمرهاش سعی دارد به دشمن نشان بدهد حیات و زندگی همچنان در این منطقه وجود دارد و با بمباران آنجا نمیتوانند امید و مقاومت را از مردم مقاوم لبنان، بهخصوص آن منطقه بگیرند.