دوستان عزیزم سلام، مدتی است که میخواستم مانند همیشه راحت و بیتکلف از شرایط جهان برای شما عزیزان بنویسم که به خاطر مشغله کاری این افتخار نصیبم نشد. در هفت سال خدمت در وزارت امور خارجه، تمامی تلاش همکارانم و بنده بر ترویج و تثبیت چهرهی مقتدر و منطقی ایران در عرصه بینالملل بود.
در ماههای اخیر، ترامپ و وزیر خارجهاش به تلاشهای نافرجام خود برای فشار به ایران و نابودی برجام افزودهاند. در هفتهی گذشته، تمام دنیا نظارهگر شکست تحقیرآمیز یکجانبهگرایی بود و اینکه چگونه آمریکا حتی توانایی همراه کردن متحدان اروپایی خود در شورای امنیت علیه ایران را ندارد و در برابر ساختار حقوقی برجام ضعیف است.
ترامپ که زمانی با افتخار خروج خود از برجام را اعلام میکرد و توافق با ایران را ناچیز میشمرد، امروز به این نتیجه رسیده است که «با زبان زور نمیتوان با ایران صحبت کرد.» امروز بیهوده تلاش میکند که با قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، به مقابله با همان قطعنامه و حتی تمامیت شورای امنیت برود؛ خود را سراسیمه «مشارکت کننده» در برجام معرفی میکند که بتواند بدون کمترین حقی از سازوکار پیچیده و زمانبر بازگرداندن قطعنامههای لغو شده علیه ایران—آن هم از مسیر میانبر—سوءاستفاده کند؛ اما این بار هم در برابر توان دیپلماسی قدرتمندِ متکی به مردم دلاور ایران کم میآورد.