جمعه 25 اردیبهشت 1405 – 11:00 – بهروزشده در شنبه 26 اردیبهشت 1405 – 06:25
امروزه که زندگی ما با گجتهای الکترونیکی گره خورده، درک ظرفیت واقعی هر پریز برق امری ضروری است. بسیاری از آتشسوزیهای خانگی ناشی از نادیده گرفتن توان مجاز پریز برق و اتصال همزمان چندین دستگاه پرمصرف به یک خروجی واحد است.
در این مقاله از تکناک یاد میگیرید چگونه با محاسبه دقیق توان مصرفی وسایل برقی، خانهای ایمن داشته باشید.
اضافه بار پریز برق زمانی رخ میدهد که مجموع جریان کشیده شده توسط دستگاهها از ظرفیت سیم و پریز فراتر رود. این اتفاق باعث داغ شدن سیمها در داخل دیوار شده و میتواند منجر به ذوب شدن عایقها، ایجاد اتصال کوتاه و در نهایت شروع آتشسوزیهای پنهان در ساختار ساختمان شود.
یک پریز 220 ولت ایران دارای سه بخش فاز، نول و در مدلهای استاندارد جدید، اتصال زمین (ارت) است. جریان الکتریسیته از فاز وارد دستگاه شده و از نول بازمیگردد. ثبات این ولتاژ برای سلامت آداپتورها و موتورهای الکتریکی حیاتی است و نوسانات ناشی از بار زیاد میتواند این تعادل را برهم بزند.
هر دستگاهی که برای مدت طولانی (معمولاً بیش از ۳ ساعت) به طور مداوم روشن بماند، یک بار پیوسته الکتریکی محسوب میشود. وسایلی مثل کولر گازی، کتری برقی (در حالت گرمنگهدار) یا ماینرها در این دسته قرار میگیرند و بیشترین فشار را به زیرساخت سیمکشی ساختمان وارد میکنند.
بخاریهای برقی از پرمصرفترین وسایل زمستانی هستند. مصرف برق بخاری برقی معمولاً بین ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ وات است. به دلیل ماهیت گرمایشی و کارکرد طولانی مدت، این وسیله هرگز نباید به چندراهیهای ضعیف وصل شود و اتصال آن به سهراهیهای معمولی باعث ذوب شدن آنها میشود.
شارژر و آداپتور روی چندراهی بار ناچیزی ایجاد میکنند. شارژر موبایل حدود ۱۰ تا ۶۰ وات و لپتاپ حدود ۶۰ تا ۱۵۰ وات مصرف دارند. حتی با وجود ۱۰ شارژر همزمان، فشار خاصی به پریز وارد نمیشود؛ هرچند کیفیت خود آداپتور برای جلوگیری از نوسان مهم است.
در استانداردها، از سیم 1.5 و 2.5 برق استفاده میشود. سیم ۱.۵ معمولاً برای مدارات روشنایی و سیم ۲.۵ برای مدارات پریز به کار میرود. سیم ۲.۵ تحمل جریان بسیار بیشتری دارد؛ اما در سیمکشی قدیمی ساختمان ممکن است از سیمهای نازکتر استفاده شده باشد که تحمل بارهای مدرن امروزی را ندارند.
برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید