برای حل مشکل گاز روستا چندین بار به فرمانداری مراجعه کرده و نامه نوشتیم که هیچ نتیجهای نداشته و حتی به ما گفتند که در آن روستا سکونت نداشته باشید و به روستاهای نزدیک مهاجرت کنید. جالب اینکه به دلیل کثرت مراجعات، مدتی به ما اجازه ملاقات با مسئولان را نمیدادند
جوان آنلاین: هنوز هم وجود دارد، روستاهایی که امکانات خاصی ندارند و به نظر میرسد، زندگی در آنها سخت باشد، اما بدون شک هر روستا ظرفیتهای منحصربفردی دارد که میتوان با استفاده و بهره مندی از آنها دست به اقدامات بزرگ و ایجاد مشاغل مختلف زد. روستای «فتح مقصود» در استان اردبیل یکی از همان روستاهایی است که درگیر مشکلات زیادی است، به طوری که تعدادی از ساکنان آن راه شهرها را در پیش گرفته و وطن خود را ترک کردهاند، اما در میان این جمعیت یک نفر تصمیم میگیرد بماند و با ادامه شغل پدرانشان به احیای دامداری بپردازد. صفر غفاری، از همان موقع سختیهای زیادی را تحمل میکند و به گفته خودش با خرید چند رأس گاو کارش شروع میشود و حالا بیش از ۵۰ رأس گاو گوشتی و شیرده دارد و با اشتغالزایی به صورت مستقیم و غیرمستقیم برای ۳۰ نفر، ماهانه مقدار زیادی گوشت، شیر و لبنیات به شهرهای اطراف میفرستد. در گفتوگویی با آقای غفاری که تأکید میکند فقط از طرف بسیج و سپاه مورد حمایت قرار گرفته و اگر میخواهیم اقتصاد مقاومتی را در کشور تعریف و پیاده کنیم باید بسیجیوار هم وارد میدان شویم و هم مدیریت کارها را بر عهده بگیریم.
اگر قرار باشد به روزهای اول تصمیمگیری و ورود به میدان انجام کارهای بزرگ برگردید، چه میگویید؟
وقتی اوضاع و احوال خراب بشود، کار همه گره میخورد. در روزهایی که بیشتر روستانشینان این منطقه به فکر مهاجرت به سمت شهرها بودند و تعدادی از همروستاییهای ما هم «فتح مقصود» را رها کرده و به سمت دیگری رفتند. شاید حق داشتند، چون هیچ موقعیتی برای کار نبود، ولی من فکر کردم اگر در چنین وضع و اوضاعی بتوانم، بمانم مشخص میشود قدرت زندگی دارم. ماندم و ثابت کردم به هیچ وجه حاضر به مهاجرت و ترک وطن نیستم.
تصمیم گرفتم اگر قرار است کاری انجام دهم باید در آب و خاک پدریام باشد. پس به هر دری زدم و از تمام ظرفیتها و داشتههای روستا استفاده کردم تا بالاخره کاری بزرگ رقم خورد. حالا علاوه بر خودم برای چندین نفر اشتغالزایی کرده و به عنوان همکار در کنار هم به دامداری مشغول هستیم.