ایران تا قبل از انقلاب و حتی در دهه اول بعد از انقلاب، در بخش سلامت و بهداشت با مشکلات بسیاری مواجه بود به طوری که در این بخش تقریباً وابستگی صددرصدی وجود داشت و عملاً کشور در سلامت و درمان نیازمند واردات دارو و تجهیزات آزمایشگاهی و درمانی و حتی حضور متخصصان و پزشکان عمومی خارجی بود.
در کنار آن، ماشینآلات و تجهیزات تولیدی در مقیاس تولید انبوه نیز باید به فناوری روز مجهز شوند تا هزینه کاهش و بهرهوری افزایش یابد و این یعنی افزایش حاشیه سود و تبعاً رقابتپذیری محصول در بازارهای بینالمللی.