ریتم کلی برنامه «انجمن اشباح» به لطف تجربه و تسلط مجری معمولاً روان و عاری از مکثهای بیمورد و زیادهگوییهای خستهکننده است. با این حال گویی همین اعتماد به نفس و سبک شناخته شده به یکی از چالشهای برنامه بدل شده است در این برنامه نیز محمدرضا علیمردانی تنها در نقش کارگردان و مجری ظاهر نمیشود بلکه با صداپیشگی شخصیت «شبح پدر بزرگ» سعی میکند روحی به کالبد این بازی بدمد. این صداپیشگی که تداعیکننده شخصیتهای محبوب انیمیشن «دیرین دیرین» است یکی از نقاط متمایزکننده برنامه است که تلاش میکند لحنی طنزآمیز و تقریباً کودکانه به فضای مسابقه ببخشد .
حضور کاراکتر «پدربزرگ» که در آثار قبلی علیمردانی نیز دیده شده اکنون به ورطه تکرار افتاده است. این کارکتر نه تنها جذابیت اولیه خود را از دست داده است، بلکه با حضور اجباری و گاه بیدلیلش ریتم برنامه را به طور محسوسی کند میکند و این احساس به مخاطب دست میدهد که تولیدکنندگان در دام امن فرمولهای گذشته خود گرفتار شدهاند و جسارت کنار گذاشتن عناصری را که دیگر کارایی ندارند را ندارند.
یکی از جذابترین بخشهای «انجمن اشباح» دینامیک بین بازیگران آن است. حضور چهرههای محبوب و بامزهای مانند امیر غفارمنش، کامران تفتی، شهره سلطانی، یوسف صیادی و سایر بازیگران دیگر باعث ایجاد فضایی خودمانی، صمیمی و مملو از شوخیهای خودجوش شده است. این شوخیها و رقابت دوستانه بار هیجانی و استرس ذاتی این نوع بازیهای را کاهش داده و «انجمن اشباح» را به سرگرمیای مفرح و خانوادگی تبدیل میکند. برای نمونه درخشش غفارمنش در چالش لبخوانی و موسیقی نمونهای از همین لحظات ناب و طنزآمیز است .