معتقدم بخش اعظمی از فرهنگ دفاع مقدس منتقل نشده است و با ابزار طنز میتوانیم آن را به جوان و نوجوان کشورمان نشان دهیم، البته به شرط اینکه خستهکننده نباشد. من فکر میکنم میتوانیم از ابزار طنز برای انتقال مفاهیم دفاع مقدس به نسل جدید که حضرت آقا هم فرمودند، استفاده کنیم
جوان آنلاین: اکبر صحرایی از نویسندگان مطرح و پرکار کشورمان است که تاکنون بیش از ۳۰عنوان کتاب در حوزه دفاع مقدس و انقلاب اسلامی در قالب رمان، داستان کوتاه و بلند، زندگینامه، خاطرات و طنز به نگارش درآورده است. او که با رمان «حافظ هفت» (سفرنامه رهبرمعظم انقلاب به استان فارس) برگزیده جایزه ادبی جلال آلاحمد و سه دوره نیز برنده جایزه کتاب سال دفاع مقدس شده است، این بار «مجموعه طنز دو جلدی علافها» را در انتشارات کتاب جمکران منتشر کرده است. «جوان» در گفتگو با این نویسنده طناز حوزه ادبیات پایداری به بررسی و آسیبشناسی این عرصه و علل عدماقبال نویسندگان به آن پرداخته است.
در یک دوره زمانی نوشتن طنز در مورد جبهه و دفاع مقدس با واکنشهای منفی روبهرو میشد که علت آن هم احتمال وهن فضای دفاع مقدس بود، چطور شد شما به این عرصه بسیار مهم و البته حساس وارد شدید؟
به نظر من یکی از دلایلی که دوستان نویسنده وارد این حوزه نمیشدند، بدون تعارف سختی کار بود. بالاخره طنز نوشتن در مورد یک دنیای رئال و جدی خیلی مشکل است و لایههای متفاوتی دارد، چنانکه در ادبیات جهانی و کشور خودمان هم کارهای طنز کم داریم و صرفاً مختص حوزه دفاع مقدس هم نمیشود، چون در حوزههای داستان و رمانهای عمومی هم چنین مشکلاتی داریم، بنابراین در زمینه این مبحثی که به آن اشاره کردید، فکر میکنم سختتربودن این عرصه در مقایسه با عرصههای دیگر باعث شده بود دوستان عزیز نویسنده با وجود اینکه در حوزههای دیگر قوی بودند، کمتر به طنز ورود کنند. من این مشکل را شخصاً خیلی حس نکردم و دقیقاً بعد از پایان دفاع مقدس با توجه به اینکه به دفعات در جبهه و دفاع مقدس حضور داشتم، به ذهنم رسید که دوستان در این زمینه کمتر مینویسند، مثلاً کتابی مانند «جنگ دوستداشتنی» آقای تاجیک یک رمان قطور بود که لایههای طنز هم داشت یا کارهای دوستان دیگری مانند آقای داود امیریان یا دیگر دوستان، با این حال به حوزه طنز و لایههای آن به درستی پرداخته نمیشد و به ویژگیهای آن توجه نمیشد، بنابراین به ذهنم رسید مقداری که از جنگ فاصله گرفتیم، این تابو به قول شما شکسته شد، با اینکه برخی دوستان برای ورود به آن خیلی ترس داشتند.
این تابو و مخالفتها در حوزه هنرهای نمایشی و به خصوص سینما بسیار بیشتر از عرصههای دیگر بود!