گروه سینما و تلویزیون: شاید پربیراه نباشد که یکی از کنجکاویهای امروز دوستداران هنر هفتم، بهویژه از نوع داخلی آن را چطور از آبدرآمدن نخستین دستپخت سینمایی مهران مدیری در مقام کارگردان بدانیم؛ هنرمند محبوبی که در نخستین گام سینمایی خود در مقام فیلمساز به سراغ یک سوژه بکر و ناب اجتماعی رفته تا بهواسطه آن پارهای از این مشکلات را ورقی زده باشد. اما بهنظر میرسد کام مخاطب را چه از منظر تَفت این سوژه بکر اجتماعی و چه از منظر خوشآبورنگ درآوردن طنز اصطلاحی، تلخ کرده باشد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شرق، گرچه مظروف مدیری در انتخاب خوراک، خوش به حسن رفته است، اما بهجرئت میتوان گفت در طبخ آن در ظرف تازهای برای او با عنوان سینما، چندان نتوانسته خوراکی خوشپخت و تأثیرگذار را به مزاج مخاطبان حساس بنشاند. بد نیست برای روشنترشدن این موضوع، سری رو به معنای طنز بگردانیم؛ طنز در رایجترین معنی اصطلاحی خود به سخنی اطلاق میشود که از دو معنی ظاهری و باطنی برخوردار باشد یا بهعبارتی هنری است که نبود تناسب در عرصههای گوناگون اجتماعی را که در ظاهر متناسب به نظر میرسد مکتوب یا تصویر میکند؛ موضوعی که خود، اسباب خنده میشود. حالا درست اینجاست که مدیری در گام نخست؛ یعنی انتخاب کمیت لنگ برخی متناسبات اجتماعی که محتوای او باشد، خوش عمل کرده، اما در پرورش آنها برای میزان دقیق و صحیح تأثیرگذاری اجتماعی، مسیر چندان مطلوب و مقبولی را انتخاب نکرده است، تا جایی که طعم گوارای مقاصد اصلاحطلبانه از آن به کام نمیآید.