به گزارش صراط، گریههای مهدی طارمی را بعد از بازی با پرتغال به یاد میآوریم، آن مسابقه حساس و حیاتی که ایران با پنالتی کریم انصاری فرد یک بر یک مساوی کرد. طارمی در آن دیدار فوق حساس یک موقعیت طلایی و صد در صد گل را از دست داد تا بعد از بازی جوری گریه کند که انگار عزادار است. اما مهدی طارمی دوباره تاریخ را تکرار کرد. به عبارت بهتر تاریخ را سوزاند! اینبار در جام جهانی ۲۰۲۶ فرصت تاریخی صعود را سلب کرد.
این همه درخشش، اما چه فایده؟
واقعا چه فایدهای دارد این تعداد گل بزنی و پاس گل بدهی، اما سر بزنگاه همه چیز را بر باد بدهی؟! این توصیف کاملی از مهدی طارمی است. پنالتی حیاتی که او مقابل مصر از دست داد میتواند برای فوتبال ایران گران تمام شود.
گادرن است. تصمیم گیری در لحظات حساس موارد زیادی را در برمی گیرد. تصمیم گیری برای رفع توپ از مقابل دروازه و یا تصمیم گیری برای اینکه یک بازیکن مقابل دروازه حریف گل بزند و یا اینکه پاس گل بدهد.
سرنوشت فوتبال ایران گاهی اوقات در بدترین شرایط به مهدی طارمی و تصمیم گیریهای متزلزلش گره خورد. شاید اگر در آن دیدار با پرتغال بازیکن دیگری به جای طارمی در آن موقعیت طلایی قرار میگرفت و شاید در دیدار با مصر بازیکن دیگری به غیر از او ضربه پنالتی را میزد سرنوشت فوتبال ایران در هر دو جام جهانی به شکل بسیار شیرین تری ادامه پیدا میکرد. اما افسوس که طارمی همه چیز را خراب کرد. او میتوانست مرد لحظات سخت ما باشد. / جام جم آنلاین