استاد دانشگاه هاروارد میگوید: چطور ممکن است تنها ۹ کشور دارای سلاح هستهای باشند، در حالی که ۹۰ کشور توانایی دستیابی به آن را دارند اگر بخواهند؟ اگر کره شمالی میتواند سلاح هستهای داشته باشد، چه کسی نمیتواند؟ و چقدر غیرطبیعی است که من بقا و امنیت خود را به شما بسپارم، فقط، چون گفتید چتر هستهایتان را روی من میگسترانید یا تعهد ماده ۵ ناتو را به من دادهاید؟
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «بولتن دانشمندان هستهای» گفتگویی با پروفسور گراهام آلیسون استاد شناخته شده دانشگاه هاروارد آمریکا و از نظریه پردازان روابط بین الملل انجام داده که در ادامه آمده است.
«آلیسون» بهعنوان یکی از برجستهترین تحلیلگران سیاست امنیت بینالمللی شناخته میشود و در وزارت دفاع، وزارت خارجه و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا مشاوره داده یا خدمت کرده و بیش از ۴۰ سال در مدرسه کندی هاروارد رهبری و تدریس کرده است.
کتاب بسیار تحسینشده او، «سرنوشتوار برای جنگ: آیا آمریکا و چین میتوانند از تله توسیدید اجتناب کنند؟»، از زمان انتشار در سال ۲۰۱۷ به شکلگیری تفکر درباره تقابل دو قدرت برتر جهان کمک شایانی کرده است؛ و درک او از اینکه چه زمانی تاریخ میتواند و چه زمانی نمیتواند در طراحی سیاست برای حال و آینده مفید باشد، بینظیر است.
<دانم. نگران و مضطربم، اما میتوانم تصور کنم که اوضاع بهتر از آنچه فکر میکردم پیش برود.
برای افرادی مثل شما و من که از بدنه سنتی سیاست خارجی میآییم، و شگفتی ۸۰ سال بدون جنگ قدرتهای بزرگ، ۸۰ سال بدون استفاده از سلاحهای هستهای در جنگ و تنها ۹ کشور دارنده سلاح هستهای را درک میکنیم، ترامپ ما را سردرگم میکند.
وقتی کسی رفتاری کاملاً خلاف چیزی که ما باور کردهایم موجب ایجاد نظم بینالمللی شده که این نعمتها را به ما داده، ما متحیر میشویم. اما از آنجا که به این باور دلخوشم که خدا از مستها، کودکان کوچک و آمریکا مراقبت میکند، هنوز فکر میکنم شاید به نوعی، از دل آشوب چیزی خوب بیرون بیاید. حداقل این امید من است.