طبقاتی شدن آموزش؛ نگاهی انتقادی به وضعیت مدارس!

پیشداد در دورۀ دانش‌آموزی خود، پرجنب‌وجوش و ناآرام بود؛ به‌نحوی که معمولاً یکی، دو بار در سال او را با دست‌وپای شکسته می‌دیدیم؛ ازاین‌رو، اقتضای این سن و سال را می‌شناخت و همین زمینه‌ای شد برای موفقیت‌های بسیارش در کار معلمی
پیشداد در دورۀ دانش‌آموزی خود، پرجنب‌وجوش و ناآرام بود؛ به‌نحوی که معمولاً یکی، دو بار در سال او را با دست‌وپای شکسته می‌دیدیم؛ ازاین‌رو، اقتضای این سن و سال را می‌شناخت و همین زمینه‌ای شد برای موفقیت‌های بسیارش در کار معلمی

طبقاتی شدن آموزش؛ نگاهی انتقادی به وضعیت مدارس!

اقتصاد۲۴- روز معلم امسال برای من یادآور یکی از همکلاسی‌هایم است که به یکی از مدیران و معلمان برجسته و کاردان آموزش و پرورش تبدیل شد و سال گذشته دار فانی را وداع گفت: آقای سعید پیشداد.

پیشداد در دورۀ دانش‌آموزی خود، پرجنب‌وجوش و ناآرام بود؛ به‌نحوی که معمولاً یکی، دو بار در سال او را با دست‌وپای شکسته می‌دیدیم؛ ازاین‌رو، اقتضای این سن و سال را می‌شناخت و همین زمینه‌ای شد برای موفقیت‌های بسیارش در کار معلمی. او ملاحظاتی درخور توجه دربارۀ وضع موجود و آیندۀ نوجوانان و جوانان داشت که در آثاری که دراین‌باره نوشته، آورده است. به‌زعم او، رویۀ موجود در آموزش، برخلاف اصول قانون اساسی یعنی تاکید بر «فرصت‌های برابر برای یادگیری» بود و به سلامت تعلیم‌وتربیت زیان می‌رساند و نگران این بود که با طبقاتی شدن آموزش، نظام آموزشی به سمت تربیت آدم‌های «متوسط‌الاحوال» پیش برود و درنهایت، به گسترش ضعیف‌الاحوال‌ها بینجامد و برخی مدارس با امکانات فراوان و دانش‌آموزان با ژن خوب رشد کنند و اکثر مدارس دولتی که از خانواده‌های کم برخوردارند، در همان حد ضعیف باقی بمانند؛ یعنی آموزش و پرورش دوقطبی و شاید با نگاهی دیگر، چندقطبی و هماهنگ با جامعۀ طبقاتی.

در همان نخستین سال‌هایی که او معلم بود، مسئولیت نظارت بر تدوین برخی از کتاب‌های درسی را عهده‌دار شدم. در آن زمان، پیشداد به کمکم آمد. او نثر فارسی را نیکو می‌نوشت و از زبان‌های انگلیسی و عربی ترجمه می‌کرد. دغدغۀ اصلی او تربیت نسلی توانمند برای آیندۀ ایران بود. در آن زمان، در مقطع کارشناسی ارشد تحصیل می‌کرد و بعدها، در مقطع دکتریِ رشتۀ روابط بین‌الملل دانشگاه تهران پذیرفته شد. در این همکاری، دو، سه کار مشترک انجام شد که هیچ‌کدام به نام من یا او انتشار نیافت. یکی از این کار‌ها مبانی جغرافیای اقتصادی که نزدیک نیمی از آن را به‌طور کامل نوشته بودیم و کتاب درسی سال چهارم رشتۀ انسانی دبیرستان شد؛ و دیگری مبانی جغرافیای سیاسی که به دلیلی نمی‌گویم چه بر سر آن آمد؛ البته، چارچوبی هم برای تألیف کتاب مبانی جغرافیای انسان ارائه کردیم و به تصویب رساندیم. بعد از آنکه از این کار بیرون آمدم، او هم آن را کنار گذاشت و همچنان به تدریس ادامه داد.

آخرین کار مشترک من و پیشداد با رویکرد دغدغه‌های تعلیم‌وتربیت به زمان حضورم در وزارت کشور برمی‌گردد. در آنجا، ستادی برای مبارزه با مواد مخدر فعالیت می‌کرد که جنبۀ انتظامی و قضایی داشت. ما پیشنهاد دادیم که بخش مطالعات اجتماعی هم به آن افزوده شود. بدین منظور، همایش‌هایی را، که اعضای ثابتش مدیران آموزش‌وپرورش و هیئتی علمی با عضویت دکتر حسن احدی و روانشادان دکتر علی شریعتمداری و دکتر محمدحسن فرجاد بودند، نخست در کرمان با همکاری دانشگاهیان آنجا و بعد در همدان و مشهد با مشارکت دانشگاه‌های بوعلی و فردوسی برگزار کردیم که مجموعه‌ای از مقالات آن را انتشارات امیرکبیر در ۱۳۶۲ در ۳۹۱ صفحه چاپ کرد. در این دوره، پیشداد در بخش آموزش‌وپرورش فعال بود و مطالبی در این باره نوشت و طرح‌هایی داد که چگونه در کتاب‌های درسی، به‌طور غیرمستقیم، به این موضوعات بپردازیم؛ زیرا پیش‌بینی می‌شد که در آینده، مصرف مواد مخدر بین دانش‌آموزان گسترش یابد و نه‌تن‌ها بین دانش‌آموزان پسر، بلکه حتی میان دختران نیز رواج پیدا کند. پیشداد در این زمینه، جزوه‌ای نیز تهیه کرد که با هزینۀ آن ستاد تکثیر شد.

بیشتر بخوانید: قطعنامه پایانی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *