ضرورت نگاه حمایتی به بانوان پس از جدایی؛ وقتی جامعه، زنان را به دلیل مطلقه بودن طرد می‌کند

مسئله انگ‌های انتسابی ازجمله چالش‌های پس از طلاق است که روح پویایی را از زنان مطلقه می‌گیرد و فشار موذیانه انگ‌ها، راه را برای ارتباط مؤثر این زنان با جامعه بسته‌تر می‌کند و عرصه را برای حضور مؤثر آنان تنگ می‌سازد.

ضرورت نگاه حمایتی به بانوان پس از جدایی؛ وقتی جامعه، زنان را به دلیل مطلقه بودن طرد می‌کند

مسئله انگ‌های انتسابی ازجمله چالش‌های پس از طلاق است که روح پویایی را از زنان مطلقه می‌گیرد و فشار موذیانه انگ‌ها، راه را برای ارتباط مؤثر این زنان با جامعه بسته‌تر می‌کند و عرصه را برای حضور مؤثر آنان تنگ می‌سازد.

به گزارش مجله خبری نگار/رسالت: علی‌رغم تمامی تلاش‌هایی که فعالان حوزه زنان و خانواده طی سال‌های گذشته برای دفاع از حقوق زنان مطلقه انجام داده‌اند؛ اما جامعه این پدیده را نمی‌پسندد. این موضوع وقتی عیان می‌شود که زنان از چالش‌های زندگی اجتماعی و شخصی خود بعد از انجام پروسه طلاق صحبت می‌کنند. اغلب افرادی که تجربه متارکه دارند، ترجیح می‌دهند جز به‌ضرورت این مسئله را به‌صورت علنی مطرح نکنند؛ چون همواره در میان اطرافیان، دوستان، نزدیکان و همکاران افرادی وجود دارند که آن‌ها را ملامت کرده و مورد قضاوت قرار دهند، بنابراین زنان مطلقه باید از یک‌سو با ترومای پس از جدایی کنار بیایند و خود را برای ادامه زندگی در وضعیت جدید مهیا کنند و از سوی دیگر با فشار‌ها و انگ‌های خانواده و جامعه مواجه شوند.
تاکنون آمار دقیقی از زنان مطلقه اعلام‌نشده، اما بنابر اعلام مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۹ حدود ۶ میلیون زن ایرانی از همسران خود جداشده‌اند؛ زنانی که علاوه بر احساس تنهایی و طرد شدن با کمبود حمایت‌های اجتماعی و انگ زنی هم دست‌به‌گریبان‌اند.

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *