احمدرضا سازگارنژاد – هفتههاست که بحث اینترنت طبقاتی از سوی مسئولان ارشد دولتی و اجرائی در وزارت علوم، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری و قرارگرفتن آن در اختیار استادان دانشگاه و دانشجویان مطرح شده است و هنوز شاهد هیچ مخالفت جدی به این موضوع از سوی دانشگاهیان نبودهایم. در این یادداشت کوتاه تلاش خواهد شد تا به دو مورد از خطرات مهم پیشروی نهاد دانشگاه در صورت استفاده از این اینترنت پرداخته شود. پیش از آغاز، لازم است تا توضیحی مختصر درباره عبارت «اینترنت طبقاتی» داده شود. از اینترنت طبقاتی در گفتمان رسمی دولتمردان، تحت نامهایی مانند اینترنت ویژه استادان یا اینترنت حرفهای یاد میشود. منظور آن است که به دلیل نیازهای تحقیقاتی علمی یا حرفهای گروههای خاص، برای پیشبرد بهتر و تسهیل کار آنان، امکان ویژهای به ایشان داده شود تا به سایتهایی که در داخل کشور فیلتر هستند، دسترسی داشته باشند. در ادامه با در نظر داشتن این معنی از اینترنت طبقاتی، به دو مورد از اساسیترین مخاطراتی که استفاده از آن برای دانشگاهیان در پی دارد، اشاره خواهد شد.
اول: پیوندخوردن منافع دانشگاه با سیستم فیلترینگ