به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، چهاردهم خرداد، سالروز عروج ملکوتی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، هرگز نباید صرفاً به یک ایستگاه تقویمی برای توقف در گذشته یا تکرار مناسک یادبودی تقلیل یابد؛ بلکه باید آن را مجالی راهبردی برای بازخوانی اندیشهای دانست که ریشه در تاریخ دارد، اما شاخ و برگ آن در بستر لحظهٔ اکنون میروید و نفس میکشد.
سالهاست که این روز میگذرد، اما پرسش بنیادین همچنان پابرجاست: آیا میتوان میراث فکری و سیاسی امام خمینی (ره) را در قاب خاطرات و بزرگداشتهای سالانه محصور کرد، یا آن را میتوان به مثابه زندهترین و کارآمدترین نقشهٔ راه برای عبور از پیچیدگیها و چالشهای دوران حاضر دانست؟
بسیاری از مفاهیم و راهبردهای بنیانگذار انقلاب، اگر در ترازوی «معاصرت» سنجیده و در بستر زمان حال «فضامند» نشوند، به مرور خطر تبدیل شدن به گفتمانی نمادین، شعارگونه و تاریخزده را در خود حمل میکنند. حال آنکه حقیقت پویای اندیشهٔ امام، دقیقاً در پیوند ناگسستنی آن با زیست امروز و توانایی آن برای گرهگشایی از بنبستهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی معاصر نهفته است.