گروه اجتماعی: محمدتقی جغتایی، اظهارداشت: سالمندی دوران مهمی از زندگی است و امروزه به دلیل بالا رفتن امید به زندگی و کاهش میزان زاد و ولد در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه، پدیده ســالمندی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. برای نمونه، انسان ها نسبت به گذشتـه عمر طولانی تری دارند بطوریکه در سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵، میانگین سن امید به زندگی ۴۸ سال بود، در حالی که در سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، این میانگین به ۶۸ سال رسیده است. از سویی دیگر، آمارها نشان می دهند که میانگین میزان زاد و ولد از ۵ کودک برای هر زن در سال ۱۹۵۰ به ۳.۲ کودک برای هر زن در سال ۲۰۱۴ کاهش یافته است. این آمارها نشان می دهند با افزایش امید به زندگی و کاهش زاد و ولد، جمعیت جهان در حال پیر شدن است.

به گزارش بولتن نیوز به نقل از مهر، مشاور وزیر بهداشت، با اشاره به مشکلات و چالش های پیش روی جمعیت سالمند کشور، افزود: زندگی سالم افراد سالمند، از هزینه های نظام سلامت خواهد کاست و در عین حال، اگر توجهی به سبک زندگی سالم سالمندان نشود، شاهد افزایش بار بیماری ها و هزینه های تحمیلی به نظام سلامت کشور خواهیم بود.
