کتاب یادآوری میکند گفتوگو صرفاً تبادل نظر نیست؛ نوعی اخلاق است، نوعی روش حقیقتجویی است و شاید در نهایت یکی از آخرین امکانهای ما برای زندگی مشترک در جهانی باشد که هر روز بیش از پیش به سمت قطبیشدن و حذف دیگری حرکت میکند. در چنین جهانی، دفاع از گفتوگو نه یک انتخاب لوکس، بلکه ضرورتی فرهنگی و حتی تمدنی است.
کتاب یادآوری میکند گفتوگو صرفاً تبادل نظر نیست؛ نوعی اخلاق است، نوعی روش حقیقتجویی است و شاید در نهایت یکی از آخرین امکانهای ما برای زندگی مشترک در جهانی باشد که هر روز بیش از پیش به سمت قطبیشدن و حذف دیگری حرکت میکند. در چنین جهانی، دفاع از گفتوگو نه یک انتخاب لوکس، بلکه ضرورتی فرهنگی و حتی تمدنی است.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) الهام عبادتی: در روزگاری که بیش از هر زمان دیگری امکان سخن گفتن فراهم شده، شاید بیش از هر زمان دیگری از گفتوگو دور شدهایم. شبکههای اجتماعی، رسانههای دیجیتال و ابزارهای ارتباطی نوین قرار بود امکان تبادل نظر و فهم متقابل را گسترش دهند، اما آنچه اغلب میبینیم چیزی جز جدل، سوءتفاهم، قهر، حذف و قطبیشدن نیست. انسان معاصر ساعتها بحث میکند، اما کمتر گفتوگو میکند؛ بیشتر پاسخ میدهد تا گوش کند؛ بیشتر در پی شکست دادن است تا فهمیدن.
