اقتصاد۲۴– در آستانه انتخابات، سعد حریری، نخستوزیر سابق و رهبر جامعه مسلمانان سنی لبنان، خواستار تحریم رأیدهندگان شده بود و با توجه به حضور کمرنگ مردم در بخشهای سنینشین این کشور و مشارکت متوسط افراد در کل جامعه، به نظر میرسید که پیروان او نیز به این موضوع توجه نشان دادهاند.
برخی از شعب رأیگیری برق نداشتند و برخی نیز با کمبود اوراق رأی مواجه شدند؛ که نشانهای بارز بود از ادامه فروغلتیدن این کشور در کاستیهای سوخت و برق و تورم شدید، در حالی که پول محلی نیز کماکان ارزش خود را از دست میدهد. نجیب میقانی، نخستوزیر این کشور، که فوربس میزان دارایی او را ۳ میلیارد دلار تخمین زده است، رأی خویش را به مرکزی انداخت که برق آن قطع شده بود. میقانی زمانی که با عجله حوزه رأیگیری را ترک میکرده، گفته بود: «مهم این است که شب و هنگام شمارش آراء، برق وجود داشته باشد.»
ناظران بینالمللی انتخابات فوراً بینظمیهای عمده را در صندوقهای رأی گزارش نکردند؛ اما یافتن نشانههایی از باجدهی برای اخذ رأی، چه به طور مستقیم و چه غیرمستقیم، کار دشواری نبود. برخی از احزاب، سوخت تهیه کردند تا رأیدهندگان بتوانند به ولسوالیهای خود بروند. دیگرانی نیز بودند که کوپنهای غذایی توزیع میکردند؛ و به طور کلی نشانههای ناکارآمدی در کشور دیده میشد.
با اتمام مهلت رأیگیری در غروب یکشنبه، شانس موفقیت واقعی، بسیار کم به نظر میرسید. محتملترین نتیجهای که انتظار میرفت نوعی بازگشت به وضعیت موجود بود… جایی که قدرت میان خطوط فرقهای و تثبیتشده تقسیم میشود و ساختارهای کنترلی موجود نیز به شدت کمرنگ میشوند.
بیشتر بخوانید: مجلس اراده جدی در پیگیری جراحی اقتصادی دولت ندارد/ جهش قیمت بیش از انتظار بوده است