صیادان با شوکر در تالاب؛ روایتی از فروپاشی زیست‌بوم جنوب

عدنان طاهری کارگردان مستند «هوران» که در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» حضور داشت در گفتگویی درباره موضوع این مستند توضیح داد: "در دل جنوب جایی که زمین و آب در هم تنیده‌اند، تالاب‌های شادگان و هورالعظیم قرن‌ها میزبان پرندگان مهاجر، ماهیان کمیاب و زندگی پرشور مردم بومی بوده‌اند. اما امروز، سایه بحران بر آنها افتاده است. صیادانی که به جای تور و قایق چوبی، شوکرها و دستگاهای برقی به دست گرفته‌اند، زندگی زیر آب را به سکوت می‌کشانند. از دل خاطرات تلخ جنگ ایران و عراق تا سال‌های خشکسالی و کاهش آورد آب، این سرزمین زخمی شده است. در کنار این همه، امیدی کوچک در گردشگری و آگاهی‌بخشی نهفته است. این مستند با سفر به قلب تالاب‌ها، داستانی از گذشته پرافتخار، حال پرچالش و آینده‌ای نامعلوم روایت می‌کند."

۲۱ خرداد ۱۴۰۵ – ۱۸:۰۰
صیادان با شوکر در تالاب؛ روایتی از فروپاشی زیست‌بوم جنوب

عدنان طاهری کارگردان مستند «هوران» که در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» حضور داشت در گفتگویی درباره موضوع این مستند توضیح داد: “در دل جنوب جایی که زمین و آب در هم تنیده‌اند، تالاب‌های شادگان و هورالعظیم قرن‌ها میزبان پرندگان مهاجر، ماهیان کمیاب و زندگی پرشور مردم بومی بوده‌اند. اما امروز، سایه بحران بر آنها افتاده است. صیادانی که به جای تور و قایق چوبی، شوکرها و دستگاهای برقی به دست گرفته‌اند، زندگی زیر آب را به سکوت می‌کشانند. از دل خاطرات تلخ جنگ ایران و عراق تا سال‌های خشکسالی و کاهش آورد آب، این سرزمین زخمی شده است. در کنار این همه، امیدی کوچک در گردشگری و آگاهی‌بخشی نهفته است. این مستند با سفر به قلب تالاب‌ها، داستانی از گذشته پرافتخار، حال پرچالش و آینده‌ای نامعلوم روایت می‌کند.”

مواجهه با عمق و حقیقت شکارهای غیر قانونی

براساس گزارش مهر، او ادامه داد: “من خود فرزند همان منطقه هستم و از کودکی من تا حالا، تغییرات زیادی در این محیط زیست شکل گرفته است. تعداد نخل‌های شادگان به ۵ میلیون اصله می‌رسید اما الان متأسفانه به دلیل احداث سدها و توزیع نادرست و حق‌آبه تالاب و رودخانال سیاست جشنواره با سال قبل متفاوت است و نمی‌شود به شکل کلی قضاوت کرد.”

طاهری در پایان با گلایه از نبود حمایت نهادها از مستندهای دغدغه‌مند گفت: “حمایت از فیلمسازان مستقلی مثل ما که از جیب خودمان هزینه می‌کنیم و خودمان کار را انجام می‌دهیم، بسیار کم است. فیلم را برای جاهای مختلفی فرستادم؛ جاهایی مانند مرکز گسترش سینمای مستند، خانه مستند و سازمان‌های دیگر. مسئولان خود شهرستان و خوزستان اساسا به این مسائل نگاه نمی‌کنند و محیط زیست آخرین دغدغه فکری آنهاست. خود مسئولان سازمان‌هایی مانند مرکز گسترش هم که باید حمایت کنند متأسفانه کاری انجام ندادند. در نهایت توانستیم با انجمن سینمای جوانان آبادان همکاری کنیم؛ آنها ۵۰ درصد هزینه فیلم را تقبل کردند هرچند که هنوز پرداخت نشده است. این مسئله دلسردکننده است و ما را از ادامه دادن به شکلی که باید بازمی‌دارد.”

۵۹۲۴۴

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *