جنوب، دریا را تداعی میکرد، تصویر مردانی که تور بر دوش از خانه بیرون میزدند و زنانی که سایه به سایه بادهای گرم جنوبی، زندگی را در حیاطهای گِلی و نخلدار پیش میبردند.
جنوب، دریا را تداعی میکرد، تصویر مردانی که تور بر دوش از خانه بیرون میزدند و زنانی که سایه به سایه بادهای گرم جنوبی، زندگی را در حیاطهای گِلی و نخلدار پیش میبردند.
اما امروز اگر در روستاهای قشم قدم بزنید، در کنار لنجها، اقامتگاههای بومگردی لوکس و کافههایی را میبینید که با نورهای رنگی شبهای جزیره را روشن کردهاند. خانههایی که روزی محل زندگی چند نسل بودند، امروز با طراحیهای نو و امکانات مدرن آمیخته شدهاند. جوانانی که قرار بود راه پدران صیادشان را ادامه دهند، اکنون میزبان گردشگرانیاند که برای «تجربه زندگی بومی» به قشم میآیند.
این تغییر اما به ندرت اتفاق نیفتاد؛ موجی بود که در چند سال اخیر با شتاب وارد روستاها شد و قیمت زمین، شکل معماری و حتی سبک پوشش مردم را تغییر داد. مصطفی عبدی، دانشآموخته جامعهشناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه معتقد است برای فهم این دگرگونی باید به گذشته بازگشت؛ زمانی که صیادی و ملوانی ستون فقرات اقتصاد جزیره بود. او در این گفتوگو از دو موج متفاوت گردشگری در قشم سخن میگوید؛ موج بازار و خرید و موج طبیعتگردی و بومگردی. به باور او، قشم امروز در میانه یک گذار تاریخی ایستاده است؛ گذاری که هم فرصت میسازد و هم هویتهای قدیمی را به چالش میکشد.