درختان صنوبر تنها چوب تولید نمیکنند، بلکه با تغییر شرایط اقلیمی شیمی آن را هم بازطراحی میکنند. این انعطافپذیری ذاتی تعیین میکند که توده زیستی (بیوماس) آنها تا چه اندازه میتواند به سوختها و مواد تجدیدپذیر تبدیل شود.
به گزارش مجله خبری نگار،یک تیم به رهبری دانشگاه میزوری با همکاری آزمایشگاه ملی اوکریج و دانشگاه جورجیا بررسی کرد که محیط چگونه «لیگنین» را تغییر میدهد؛ پلیمر سختی که باعث استحکام گیاهان میشود.