با وجود شکاف مهارتی و گلایه‌های مکرر، صنعت ایران هنوز بهترین نیروی خود را از دانشگاه می‌گیرد؛ وزیر علوم در عین حال کردا باید برای واردات نیروی کار ماهر صف بکشیم. تربیت نیروی متخصص، فقط وظیفه دانشگاه و دغدغه صنعت تنها نیست؛ یک پروژه ملی است. هر دانشجویی که بدون تجربه واقعی فارغ‌التحصیل می‌شود، به معنی یک فرصت از دست‌رفته برای کشور است و هر واحد صنعتی که حاضر نیست برای آموزش و سرمایه‌گذاری روی نیروهای تازه‌کار وقت بگذارد، آینده خود را گرو نگه داشته است.

مدرک دانشگاهی، بدون مهارت کاربردی، مثل جواز رانندگی برای کسی است که پشت فرمان ننشسته و صنعت، بدون ورودی تازه‌نفس از دل دانشگاه، مثل موتوری است که روغنش را عوض نکرده. اگر بناست در رقابت جهانی دوام بیاوریم، باید یک مسیر دوطرفه بسازیم: دانشگاه با برنامه درسی به‌روز و کارگاه‌های واقعی و صنعت با فرصت‌های کارآموزی، حمایت مالی و استخدام بر مبنای مهارت.