منابع ورودی به صندوق توسعه ملی از ابتدای تاسیس تا پایان سال ۱۴۰۲، معادل ۱۶۱ میلیارد دلار بوده، اما در حال حاضر تنها حدود ۱۵ میلیارد دلار منابع در صندوق موجود است.
جوان آنلاین: اظهارات اخیر مهدی غضنفری در جلسه با اعضای کمیسیون برنامه و بودجه مجلس وهمچنین صحبتهای اخیر روغنی زنجانی رئیس سازمان برنامه و بودجه سالهای ۶۳ تا ۷۴ در خصوص برداشت بی رویه از منابع این صندوق، صندوق توسعه ملی را در کانون توجهات قرار داده است. هر چند برخی خود او را یکی از مسببین اصلی نابودی “حساب ذخیره ارزی” میدانند، اما برخی نیز به کلیت این انتقادات ایرادی وارد نمیدانند و بر این باورند که برای مدیریت برداشتهای بی رویه از صندوق توسعه ملی باید کاری جدی کرد.
از دی ماه سال ۱۳۹۰ که صندوق توسعه ملی با هدف «جایگزین شدن منبع تأمین بودجه عمومی دولت» به «منابع و سرمایههای زاینده اقتصادی» جایگزین حساب ذخیره ارزی شد و رسما شروع به فعالیت کرد تا کنون وضعیت صندوق در شرایط مطلوبی به سر نمیبرد؛ چرا که به جای واریز پول نفت، عمدتا دولتها با توجیهات مختلف به دنبال برداشت بوده اند. به عنوان مثال در شرایطی که دولت باید منابع این صندوق را صرف پروژههای استراتژیک کند، اما این منابع صرف پرداخت مطالبات کشاورزان و امثالهم شده است.
منابع ورودی به صندوق توسعه ملی از ابتدای تاسیس تا پایان سال ۱۴۰۲، معادل ۱۶۱ میلیارد دلار بوده، اما در حال حاضر تنها حدود ۱۵ میلیارد دلار منابع در صندوق موجود است و این در شرایطی است که در کشورهای نفت خیز بیش از ۶۰۰ الی ۷۰۰ میلیارد دلار منابع دارند!
درک ناکافی مسئولان از ماموریتهای صندوقهای ثروت
مهدی غضنفری، رئیس صندوق توسعه ملی اولین چالش را موضوع حکمرانی صندوقهای ثروت دانست و ضمن اشاره به درک ناکافی از ماموریتهای صندوقهای ثروت هشدار داد که عدم شناخت ماموریتها و کارکردهای این نهاد، ممکن است سبب پیگیری «نامسئلهها» به جای «مسئلهها» شود.