به گزارش خبرگزاری آنا، آمریکای لاتین بار دیگر در آستانه بازتعریف ژئوپلیتیکی قرار گرفته است؛ بازتعریفی که اینبار نه از دل کودتاهای کلاسیک و نه از مسیر مداخلات نظامی مستقیم، بلکه از درون صندوقهای رأی شکل میگیرد. واشنگتن، بهویژه با بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، نشان داده که انتخابات در آمریکای لاتین را نه بهعنوان فرآیندی دموکراتیک، بلکه بهمثابه ابزاری راهبردی برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی خود میبیند. در این میان، پرونده ونزوئلا بار دیگر به کانون این مهندسی سیاسی بازگشته است.
تقویم انتخابات ریاستجمهوری و پارلمانی در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، فرصتی کمنظیر در اختیار آمریکا قرار داده است. پیروزی پیدرپی نیروهای راستگرا و همسو با واشنگتن در کشورهای کلیدی، امکان شکلدهی به کمربندی سیاسی ـ امنیتی پیرامون ونزوئلا را فراهم میکند؛ کمربندی که در صورت تکمیل، هزینههای هرگونه اقدام قهری علیه کاراکاس را به حداقل میرساند و مقاومت منطقهای در برابر آن را تضعیف میکند.
در این چارچوب، صندوق رأی جایگزین ابزارهای پرهزینه مداخله شده است. تهدید به تحریم، وعده وام، فشارهای رسانهای و حتی ارعاب مستقیم رأیدهندگان، همگی در خدمت هدایت نتایج انتخاباتی قرار گرفتهاند. آنچه رخ میدهد، کمتر شبیه رقابت آزاد سیاسی و بیشتر شبیه نوعی «انضباط انتخاباتی» تحمیلشده از سوی قدرتی خارجی است؛ انضباطی که با زبان اقتصاد، امنیت و ترس اعمال میشود.