نخل فقط خرما ندارد. هر کجا که درخت پر برکت نخل باشد از آن تولیدات متعددی برای اهالی منطقه به دست می‌آید. از شیره جانش تا محصول و حتی برگ‌های آن.

در منطقه‌ای از شهرستان لارستان استان فارس در روستایی به نام «چاه نهاری است که باید زن‌ها در کنار مردان انجام دهند. در واقع رویه کار توسط خانم‌ها و زیر و دورگیری که کار سخت‌تری است و به نیروی بیشتری نیاز دارد توسط آقایان انجام می‌شود به همین دلیل معمولاً زن و شوهر‌ها در کنار هم سپ بافی می‌کنند.

صنایع دستی که فقط دو پیرزن و پیرمرد آن را حفظ کردند

تفضلی می‌گوید: ما مدتی است که روی آن کار می‌کنیم حتی در نظر داریم تا جوانان را برای یادگیری این هنر به این روستا ببریم، چون در مدت کرونا یکی از افراد از دنیا رفت و همسر او هم نتوانست کار کند. در نظر داریم تا این رشته فراموش شده احیا شود. از طرفی توانسته‌ایم به این سپ بافی‌ها کاربری جدید از جمله برای استفاده به عنوان میز عسلی یا آباژور بدهیم.

در بوشهر هم سپ بافی انجام می‌شده است، اما در میناب و روستا‌های آن هم سپ می‌بافند، ولی بیشتر شبیه به کپوبافی است. از طرفی سپی که چاه نهری‌ها می‌بافند محکم‌تر است و می‌توان اجسام سنگین را با آن جابه جا کرد، ولی سپ مینابی‌ها توان کمتری دارد و به آن بیشتر «سپ گُرزی» می‌گویند.

این رشته از صنایع دستی ثبت ملی شده و مهر اصالت هم دریافت کرده است و حتی قابلیت جهانی شدن دارد به شرط آنکه از خطر فراموشی نجات پیدا کند.