ترویج و توسعه صنایع‌دستی در روستاها، شهر‌های کوچک و بزرگ به عنوان شغل دوم و حتی اول با توجه به درآمدزایی و سهم آن در اقتصاد خانوار‌ها می‌تواند بخش قابل توجهی از اشتغال جوانان را فراهم کند.
محمدرضا امیری‌نژاد، معان میراث‌فرهنگی استان گیلان در یادداشتی نوشت: از دیرباز تا کنون و شاید از ابتدای خلقت و قدرت یافتن دستان بشر، آنجا که انسان برای زیستن به نبرد با طبیعت سرکش ناگزیر شد، هر وسیله‌ای را برای نیل به مقصود خود کارآمد و مورد استفاده قرار دهد به طوری که این وسایل در زمره صنایع‌دستی قلمداد می‌شود و در واقع می‌توان گفت عمر صنایع‌دستی به درازای خلقت و عمر بشر بر روی زمین است.
دست افزار‌های سنگی، چوبی، استخوانی، ظروف سفالی و فراتر از آن ابزار و ادوات فلزی رزم، زیورآلات و پاپوش‌های مختلف در حقیقت صنایع‌دستی دوره‌های مختلف بوده و فارغ از دسته بندی‌های کنونی، می‌توان به درستی اظهار کرد که همه ساخته‌های بشر در دوران‌های گذشته و حتی نه چندان دور در جرگه صنایعن معنا که چرخه و زنجیره این هنر از تولید تا بازار مصرف باید مورد عنایت متولیان و مسئولان امر قرار گیرد.

صنایع‌دستی به واقع در زمره مشاغل خانگی سودآور می‌تواند علاقه‌مندان بسیاری را نیز به سوی خود جلب کند. ترویج و توسعه صنایع‌دستی در روستا‌ها و شهر‌های کوچک و بزرگ به عنوان شغل دوم و حتی اول با توجه به درآمدزایی و سهم آن در اقتصاد خانوار‌ها می‌تواند بخش قابل توجهی از اشتغال جوانان را فراهم کند و در کنار آن زمینه‌های لازم برای تولید، همچون بیمه هنرمندان، اعطای تسهیلات، تبلیغات و امکان عرضه بدون دغدغه در بازار فروش و به ویژه صادرات به خارج از کشور اقداماتی است که می‌تواند علاوه بر جلوگیری از انقراض و منسوخ شدن صنایع‌دستی، موجبات رشد و توسعه صنایع‌دستی و اقتصاد خانوار‌ها را فراهم کند.

اکنون با آنچه بیان شد وزارت میراث‌فرهنگی بنابر وظایف ذاتی، میراث‌دار فرهنگ و تمدنی است که با خلاقیت و نبوغ نیاکانی هنرمند بوجود آمده که نه تنها حفظ و احیا بلکه ارتقا و انتقال به نسل آینده برای وزارتخانه فرض است و اگر چه بنظر می‌رسد تا رسیدن به سرمنزل مقصود راهی بس طولانی و طاقت فرسا در پیش داریم، اما به استناد شواهد، برنامه‌ها و اقدامات انجام شده، با تشخیص راه درست از بیراهه‌ها دست یازیدن به مقصود و مطلوب دور از انتظار نخواهد بود.