جنگ تنها با ویرانی و از دست دادن هموطنان شناخته نمیشود؛ بلکه یکی از عمیقترین پیامدهای آن، آسیبهای پنهان و ماندگاری است که بر روان کودکان بر جای میگذارد. کودکانی که در معرض صداهای انفجار و فضای ناامن قرار میگیرند، نهتنها لحظات حال را با ترس و اضطراب سپری میکنند، بلکه ممکن است سالها با پیامدهای روانی این تجربهها زندگی کنند؛ آسیبهایی که اغلب خاموشاند اما آینده یک نسل را تحت تأثیر قرار میدهند.
به گزارش سیتنا، در چنین شرایطی، صدای انفجار برای کودک صرفاً یک محرک صوتی نیست، بلکه تجربهای تهدیدآمیز و خارج از درک اوست که احساس امنیت را بهطور کامل از بین میبرد. تکرار این صداها، سیستم عصبی کودک را در وضعیت «هشدار دائمی» قرار میدهد؛ وضعیتی که بدن و ذهن همواره در انتظار خطر بعدی هستند. این حالت میتواند به بروز علائمی مانند اضطراب شدید، اختلال خواب، کابوسهای شبانه، گوشهگیری یا حتی پرخاشگری منجر شود.